تم تیره

چه اتفاقی برای سری Silent Hill افتاد؟

چه اتفاقی برای سری Silent Hill افتاد؟

می‎شود به جرات گفت تعداد کمی از بازی‎های ویدئویی توانسته‎اند به شهرت و سطحی که Silent Hill در آن قرار دارد برسند. این سری، نه تنها یکی از پرافتخارترین عناوین در ژانر Survival Horror است، بلکه در میان کل بازی‎های ویدئویی نیز جایگاه افتخار آمیزی دارد. این افتخار، دلایل فراوانی دارد ولی می‎توان یکی از محکم‎ترین آنان را نمایی خاص و منحصر به فرد دانست که Silent Hill از ژانر Survival Horror به نمایش می‎گذارد. در ادامه همراه وبسایت نوین اسپات باشید.

در زمان عرضه اولین نسخه این سری یعنی سال ۱۹۹۹ این ژانر به شدت محدود بوده و اکثراً عناوین ماجرایی و اشاره و کلیکی در این سبک موجود بودند. عناوین مطرح این سبک به شدت کم بوده و تنها می‎توان از Resident Evil و Alone In The Dark اشاره کرد. زمانی در ۱۹۹۹ اولین نسخه این سری بر روی کنسول پلی‎استیشن شرکت سونی عرضه شد، شرکت Konami دریافت که دست بر روی عنوانی ارزشمند گذاشته است.

قطعاً چنین بازیی از توسعه دهندگان آن یعنی Team Silent انتظار نمی‎رفت. آنان گروهی از هنرمندان و توسعه دهندگان بودند که همیشه دست کم گرفته شده و به آنان بی‎توجهی زیادی می‎شد و اسم طعنه آمیزشان را از همین برخوردهایی که می‎شد گرفته بودند. ولی این تیمی که همواره نادیده گرفته می‎شد، پروژه مذکور را قبول کرده و توانست آن را به یکی از برترین بازی‎های کنسول پلی‎استیشن تبدیل کند. به غیر از آن، آنان با Silent Hill سری طولانی ایجاد کردند و نفسی تازه در کالبد ژانری که در حال بالغ شدن بود، دمیدند و با این کارشان بر روی کل صنعت بازی‎های ویدئویی تاثیر گذاشتند.

Silent Hill

به عقیده بسیاری Silent Hill 2 از برترین بازی‎های ساخته شده است. می‎توان گفت داستان جیمز در دنیای بازی‎های ویدئویی تا به امروز نمونه‎ای نیافته است.

بازی Silent Hill دیرهنگام و در اواخر عمر کنسول پلی‎استیشن منتشر شد به همین دلیل ادامه آن نتوانست بر روی همین کنسول انتشار یابد و بر روی پلی‎استیشن ۲ منتشر گشت. استدیو Team Silent برای بار دوم با Silent Hill 2 هنر خود را به نمایش گذاشته و کلاسیکی برای همه زمان‎ها را خلق کرد. این نسخه، از تمام نظرها از نسخه اول پیشی گرفت و مرزهای محتوای بالغ، سیاه و تاریک را در بازی‎های ویدئویی جا به جا کرد؛ در همین حال فروش بسیار خوبی نیز تجربه کرد و راه را برای عرضه نسخه‎های دیگری از Silent Hill هموار کرد. دو نسخه دیگر از این سری یعنی Silent Hill 3 و Silent Hill 4 نیز بر روی پلی‎استیشن ۲ منتشر شدند و بازی‎های بسیار خوبی بودند ولی به عقیده بسیاری، نتوانستند مانند نسخه دوم یک شاهکار باشند. تا عرضه نسخه چهارم، دیگر نام Silent Hill به خوبی شناخته شده بود و همگی آن را ستایش می‎کردند. ولی چگونه از ۴ بازی عالی از این سری، به این جا رسیده‎ایم؟ به جایی که هیچ کس دیگر انتظار خبر خوبی از این سری را ندارد؟ چه اتفاقی برای Silent Hill افتاد؟

با این که استدیو Team Silent برای ادامه دادن این فرنچایز بسیار مشتاق بود. اما در زمانی نزدیک به سال ۲۰۰۵ شرکت Konami دستخوش تغییرات زیاد و گسترده‎ای شد و متاسفانه یکی از بزرگ‎ترین این تغییرات و صدماتی که به Konami وارد شد، از بین رفتن استدیو Team Silent بود. این شرکت می‎خواست که توسعه دهندگان غربی به ساخت Silent Hill ادامه بدهند و اعضای Team Silent درست مانند زمانی که تیم‎شان هنوز تشکیل نشده بود، خود را پخش و پراکنده در گوشه‎های این شرکت و با سمت‎های مختلف یافتند. بعضی از اعضای برجسته می‎خواستند که بر روی سری کم‎نظیر Siren کار کنند که برای طرفداران Silent Hill یادآور بازی مورد علاقه‎شان بود. تعداد بسیاری از اعضا نیز به عضویت استدیو Kojima Productions درآمدند و عده دیگری نیز سر از Grasshopper Manufacture در آوردند. پس احتمال این که تیم سازنده بتوانند دوباره بر روی عنوانی از این سری کار کنند، صفر بود و Silent Hill به توسعه دهندگان غربی سپرده شد تا میراث این سری برجسته را که به نامی شناخته شده تبدیل شده بود، ادامه دهند.

اولین تیم غربی که توانست بر روی سری Silent Hill کار کند، استدیو Climax بود. به آنان ماموریت ساخت داستانی از ریشه‎های این سری داده شد و قرار بود بر روی کنسول PSP عرضه گردد که بعد از آن برای پلی‎استیشن ۲ نیز پورت گشت. بازی Silent Hill Origins که در ژاپن با اسم Silent Hill Zero شناخته می‎شود اثری خوب و مناسب از آب در آمد که برخلاف نسخه‎های پیشین تمرکز بیشتری بر روی مبارزه کرده بود، ولی با این وجود هنوز هم می‎توانست حس یک Silent Hill را منتقل کند. متاسفانه Origins نه به خوبی عناوین اصلی این سری فروخت و نه نقدهای زیاد مثبتی دریافت کرد. بسیاری از طرفداران، از آن به عنوان نقطه نزول سری یاد می‎کنند. البته این زیاد درست نیست زیرا این بازی تقریباً ویژگی‎های یک Silent Hill خوب را دارد منتها کمی کمتر در ساخت آن عشق و علاقه به کار رفته است. نقطه نزول واقعی، با بازی Silent Hill Homecoming اتفاق افتاد که بر روی پلی‎استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ عرضه شد.

Silent Hill

بازی Silent Hill Downpour آخرین نسخه از این سری است. این اثر، فرمول‎های ثابت و اصلی این سری را با تغییراتی کوچک و بزرگ دوباره به میان آورد و تقریباً راضی کننده بود.

بازی Silent Hill Homecoming به خاطر شخصیت اصلی خسته‎کننده و نه چندان جذاب و تغییرات بزرگی در ریشه القای ترس این سری به شدت توسط منتقدین کوبیده شد. سری Silent Hill همیشه اجازه می‎داد که جو و اتمسفر عجیب، ناآشنا و ترسناک بازی کم کم راه خود را به ذهن بازیکن باز کرده و این گونه ترس را القاء کنند و هیچ گاه از صحنه‎های وحشت لحظه‎ای که در یک ثانیه می‎آمدند و می‎رفتند و تاثیرشان همان یک ثانیه بود، استفاده نکرد. به طور کلی، نسخه Homecoming بازی بدی نبود ولی مشکل این بود که این بازی یک Silent Hill خوب نبود. نسخه اصلی بعدی، بازی Silent Hill Downpour بود. این بازی ریسک‎هایی را پذیرفت و فرمول اصلی سری را دستخوش تغییرات و دگرگونی‎هایی کرد و شاید از Homecoming نیز بهتر بود اما چیزی نبود که باعث خوشحالی طرفداران واقعی سری شود و  نمی‎توانست طرفداران جدیدی نیز برای Silent Hill دست و پا کند. در همان زمان بود که نسخه HD بازی‎های دوم و سوم این سری و نیز تعدادی فیلم بسیار ضعیف و شلخته از آن منتشر شد و شرایطی بسیار بد برای این سری پیش آمد. طرفداران قدیمی امیدی نداشتند و بسیاری از آنان در همین نقطه از امید برای Silent Hill دست کشیدند. در آن زمان، عناوین دیگری در ژانر Survival Horror مانند Amnesia داشتند پله‎های موفقیت را طی می‎کردند به نظر می‎رسید که دیگر این ژانر نیازی به استدیو Team Silent ندارد. بسیاری معتقد بودند که این اتفاقی بود که برای سری Silent Hill افتاد و امید بسیاری از طرفداران قدیمی را از آن قطع کرد، ولی همگی در اشتباه بودیم.

دیگر بسیاری از بازی‎بازان داستان و جریاناتی را که برای بازی Silent Hills یا P.T. رخ داد را می‎دانند پس نیازی به بازگویی آن نیست ولی همینقدر را بدانید که تمام دنیا برای بازیی نسخه‎ای اول شخص از Silent Hill به کارگردانی هیدئو کوجیما، بازیگری نورمن ریداس و همکاری گیلرمو دل تورو به شدت هیجان زده شد. متاسفانه به دلیل مشکلاتی که کوجیما با رئسای خود در Konami داشت و اکنون پس از عرضه Metal Gear Solid 5 به اوج خود رسیده بود، کوجیما و تیمش پس از دهه‎ها همکاری از Konami جدا شدند. این اتفاق باعث کنسل شدن و خاموشی مطلق پروژه Silent Hills شد و شاید یکی از ناامیدکننده‎ترین اتفاقاتی باشد که صعنت بازی‎های ویدئویی تا به حال تجربه کرده است.

Silent Hill

بازی Silent Hills پروژه‎ای شکست خورده بود که شاید اگر ساخته می‎شد، می‎توانست این سری را به اوجی غیرقابل تصور بازگرداند.

اگر عرضه تعدادی فیلم و بازی ضعیف و شلخه پایان سری Silent Hills نبود، قطعاً اتفاق پیش آمده آن را پایان داد. حال با انتظارات بسیار پایین و ناامیدی که بازی‎بازان سراسر جهان نسبت به Konami به دلیل جدایی کوجیما و کنسل شدن Silent Hills دارند، شک دارم که حتی اگر بازی خوبی از Silent Hill نیز عرضه شود، بتواند به موفقیت نسخه‎های پیشین برسد و حال این سری در بدترین وضعی که می‎شد، قرار دارد. تنها نکته مثبت این جریانات، بازی که به نظر می‎رسد در سبک عملی-تخیلی کلاسیک باشد، یعنی Death Stranding است که به طور انحصاری برای پلی‎استیشن ۴ عرضه می‎شود. تیم خوبی از کارکشته‎گان شرکت Konami پشت این بازی هستند پس به نظر می‎رسد می‎توانیم نشانه‎هایی از DNA استدیو Team Silent را در این بازی ببینیم پس باید به آن اجازه بزرگ شدن و گسترش یافتن داد.

اما سوال اصلی هنوز پابرجا است. آیا روزی می‎رسد که Silent Hill دوباره بازگردد؟ یا مانند خود جیمز ساندرلند، این سری نیز غرق در اشتباهات و خیانت‎های خود سازندگان خواهد شد و Konami دوباره این سری را در بازی‎های سطح متوسط و ضعیف خفه خواهد کرد؟ هنوز سیاست‎ها و فلسفه این شرکت تغییر نیافته پس شاید سکوتی که سازندگان واقعی Silent Hill برای آن به میراث گذاشتند، تا آینده‎ای غیرقابل تصور ادامه یابد.

YouNeverWin

the only time people really have value is when they act according to their own will

ارسال دیدگاه