تم تیره

نقد و بررسی بازی Shadow Of The Tomb Raider

  • ژانر: اکشن – ماجراجویی
  • سازنده: آیدوس مونترال
  • ناشر: اسکوئر انیکس
  • پلتفرم: پلی‌استیشن ۴، ایکس باکس وان و پی‌سی

با نقد و بررسی بازی Shadow Of The Tomb Raider در ادامه همراه ما باشید تا به شما بگوییم که چرا عنوان مذکور از جمله ناامیدکننده‌ترین تجربه‌های تاریخ این مجموعه است. به تازگی نیز DLC این بازی معرفی شد و قرار است به زودی منتشر شود. در ادامه همراه وبسایت نوین اسپات باشید.

بازی Shadow Of The Tomb Raider لزوما تجربه بدی نیست. باید گفت که در خصوص این بازی همه‌چیز به مخاطب اثر بستگی دارد. چرا که در عمل خبری از جاه‌طلبی‌های فک‌انداز و خلاقیت‌های چشم‌گیر نیست. تنها چیزی که در این بازی چشم‌تان را نوازش می‌دهد جلوه‌های بصری آن است و با کمی چاشنی صداقت، مضامین گرافیکی خیره کننده چیزی نیستند که این روزها به دیدنش عادت نکرده باشیم. حداقل این موضوع ارتباطی با مفهوم سرگرمی ندارد. بزرگ‌ترین اشتباه سازندگان استفاده از فرمولی بوده که تا همین‌جای نسل هشتم نیز به دفعات و با لوگوی سازندگان مختلفی تکرار شده است. پس اگر بازی Shadow Of The Tomb Raider می‌خواهد سری را با موفقیت به پایان راهش برساند، قطعا به چیزی بیشتر از لاراکرافت و جلوه‌های بصری خیره کننده‌ دنیایش نیاز دارد. در نتیجه بازی Shadow Of The Tomb Raider اگر چه تجربه‌ای لایق احترام است، اما ضروری و جذاب نیست.

ماجراجویی در ویدئو گیم تعبیر مخصوص خودش را دارد. یعنی اگر در سینما یک فیلم اکشن خوب باید سکانس‌های نفس‌گیرِ ترجیحا بدون کات، لوکیشن‌های تزیین شده با انفجارهای بزرگ، تعقیب و گریزهای پیاپی، محیط‌های جنگلی و نهایتا کیانو ریوز را داشته باشد، در بازی‌ها این قواعد اصلا جواب نمی‌دهند. حتی اگر شخصیت اصلی بازی‌تان کیانو ریوز باشد. توالی سرگرمی در یک بازی ماجراجویانه که دقایق هیجان انگیزش را به سکانس‌های اکشن واگذار می‌کند یک موضوع بسیار مهم است. در بازی‌ها ابعاد انفجار، لوکیشن‌ها و حتی شخصیت‌های بی‌نظیر داستان هم نیازمند هسته‌ای به نام گیم‌پلی هستند. بدون گیم‌پلی اساسا بازی تعریف نمی‌شود. این یعنی سازنده باید درصد بزرگی از خلاقیتش را صرف گیم‌پلی کند. جای آن که برای پوشش ضعف گیم‌پلی، دائما آن را با جلوه‌های بصری، موسیقی و شخصیت‌ زیبا و جذاب بازی محاصره کنند. بازی Shadow Of The Tomb Raider به بیماری کمبود خلاقیت دچار شده و اجزای گیم‌پلی در آن دیگر خوب کار نمی‌کند.

 اگر بحث قیاس باشد، بازی Shadow Of The Tomb Raider بیشتر شبیه به Uncharted Lost Legacy است تا نسخه‌های اصلی این مجموعه. لذا همان‌طور که در Lost Legacy تکرار فرمول موفق سری Uncharted کم و بیش احساس می‌شد، در Shadow Of The Tomb Raider بازی کاملا به مرحله‌ای رسیده است که جنس گیم‌پلی دیگر جذابیت گذشته را ندارد. مساله این است که ایرادات یک بازی ویدئویی، هرچه می‌خواهد باشد، هرگز نمی‌تواند پشت یک برند و نام پنهان شود. در خصوص Shadow Of The Tomb Raider بازی حتی در قیاس با نسخه‌های قبلی هم تمایز قابل توجهی ندارد و اگر تغییر لوکیشن‌ها را از مجموع ویژگی‌های بازی منها کنید، شاید حتی با تجربه‌ای حقیرتر از Rise Of The tomb Raider رو به رو باشید. چه بسا که گیم‌پلی در نسخه‌های پیشین دست کم ارزش تجربه کردن را داشت. اما آیا این سناریو شامل حال بازی Shadow Of The Tomb Raider شده است؟ این طور فکر نمی‌کنم.

خط داستانی

بازی زود خسته کننده می‌شود. فارغ از خط داستانی قابل‌ پیش‌بینی بازی و خصوصا سناریوی تکراری ورود «لارا کرافت» به دل مشکلات، تعداد لحظاتی که داستان بازی Shadow Of The Tomb Raider  شما را شوکه می‌کند مایل به صفر است. به لطف سازندگان شخصیت‌های بازی یا اصلا برای‌تان مهم نیستند یا اگر نه بسیار تک‌بُعدی و به‌دور از چهارچوب روایت داستان در نسل هشتم‌اند. شخصیت‌های بازی Shadow Of The Tomb Raider اگر داستان را کسل‌کننده‌تر نکنند، عملا هیچ کمکی به روایت تک‌خطی آن نمی‌کنند. «لارا کرافت» دیگر هیچ شباهتی به آن شخصیت مظلوم و آسیب‌پذیر قسمت ابتدایی این سه‌گانه ندارد؛ اگر چه آن شخصیتی که در ابتدای نسل هشتم او را ملاقات کردیم به مراتب جذاب‌تر از کاراکتر فعلی لاراکرافت است.

اختصاصی نوین اسپات

قالب کلی داستان بازی درست مانند نسخه‌های قبلی، بستری ماجراجویانه را در طبیعتی عجین شده با کمی تخیل به تصویر می‌کشد. این‌بار نیز همین اتفاق تکرار می‌شود. اگر چه هنوز هم برخی ویژگی‌های این بازی جذابیت‌شان را از دست نداده‌اند. برای مثال هنوز هم گشت و گذار در مناطق تسخیر شده با تله‌های کشنده و معماهای پیچیده‌اش جذاب است. این‌بار حتی جذاب‌تر از نسخه‌های قبلی. زیرا این اولین بار است که تیم توسعه دهنده جنون خاصی را به مقبره‌های بازی تزریغ کرده‌اند. از معماها گرفته تا پس‌زمینه‌های داستانی که در قالب مونولوگ توسط «لارا کرافت» ادا می‌شود، همه و همه در لحظات جذاب بازی Shadow Of The Tomb Raider گنجیده‌اند. با این حال بازی از لحاظ داستانی چون هرگز به یک روایت ایده‌ال نمی‌رسد، در نتیجه داستان بازی هم چندان جدی گرفته نمی‌شود و احتمالا در پس‌زمینه رها خواهد شد.

کاریزمایی که اکنون به شخصیت «لارا کرافت» تزریق شده و به نوعی از او یک سمبل ساخته، چندان به جذابیت بازی کمک نمی‌کند. اگر چه در شخصیت پردازی لارا کرافت ضعف چشم‌گیری احساس نمی‌شود، اما به عنوان یک اختتامیه شاید انتظارات ما از این کاراکتر کمی بیش از اندازه بالا بوده است که حالا دیگر نمی‌توان به حد معمول همیشگی او بسنده کرد. داستان بازی تقریبا از پایان نسخه قبلی شروع می‌شود و حالا لاراکرافت به دنبال پاسخ آخرین سوالی بوده که پدرش برای او باقی گذاشته است. تا جایی که داستان سر از تمدن مایاها درمی‌آورد و در این میان تهدیدات بزرگ‌تری شکل می‌گیرند. دنیا در معرض نابودی است و در این میان شبه نظامی‌ها قصد دارند که از آب گل آلود ماهی بگیرند. این تمام آن پس‌زمینه‌ای است که می‌توانم از داستان بازی با شما به اشتراک بگذارم.

گیم پلی

بازی Shadow Of The Tomb Raider درواقع آخرین قطعه از پازل سه‌گانه‌ای است که در طول نسل هشتم شکل گرفت. متاسفانه به دلیل تکرار فرمول گیم‌پلی برای سومین بار متوالی، برخی از جنبه‌های بازی به شدت کهنه شده‌اند. سکوبازی‌ها اگر چه هنوز هم می‌توانند سرگرم کننده باشند، اما بعد از مدتی واقعا کسل‌کننده جلوه می‌کنند. گشت و گذار در محیط‌های بازی که از لحاظ وسعت بسیار بزرگ‌تر از نسخه‌های قبلی‌اند، هورمون اکتشاف و ماجراجویی را در بدن بازیکنان تحریک خواهد کرد. در واقع سیستم گشت و گذار در محیط‌های بازی Shadow Of The Tomb Raider مبتنی بر حل پازل‌ها است که واقعا لحظات جذابی را رقم می‌زند. البته این ویژگی جدیدی نیست و پیش‌تر هم در نسخه‌های قبلی وجود داشته اما حالا و در بازی Shadow Of The Tomb Raider مفهوم بزرگ‌تری پیدا کرده است.

اختصاصی نوین اسپات

اگر چه حل کردن پازل‌ها و معماها در یک بازی ماجراجویانه جنبه‌های مثبت خودش را دارد، اما تمرکز بر روی آن نتایج خوبی نخواهد داشت. چرا که در این میان اکشن‌ها به شدت دست کم گرفته می‌شوند. اولین و مهم‌ترین مکانیزمی که در بازی Shadow Of The Tomb Raider به شدت مورد کم‌توجهی قرار گرفته است مبارزه با دشمنان است. هوش مصنوعی در قیاس با نسخه‌های قبلی با هیچ پیشرفت قابل توجهی رو به رو نبوده است. البته نباید فراموش کنیم که تمامی نسخه‌های این سری نسل هشتمی بوده‌اند و پیشرفت‌ها نباید به شدت محسوس باشند. اما این را هم نباید فراموش کرد که در حالت نورمال، شمنان بازی واقعا هیچ چالشی را برای‌تان بوجود نمی‌آورند.

نکته این نیست که سیستم مبارزات بازی اصلا کار نمی‌کند و جوابگوی مخاطب امروزی نیست. نکته این است که تمرکز سازندگان به بخش مخفی‌کاری بازی معطوف شده و این موضوع به شدت آزاردهنده است. این یعنی در عنوانی که باید به صحنه‌های اکشن و درگیری با دشمنان بها داده باشد، شما باید کاملا با سکوت و آهسته مراحل را پیش ببرید. چه بسا که روش‌های منتهی به مخفی‌کاری هم عموما تکراری شده‌اند. همچنین تا وقتی که هوش مصنوعی به خوبی کار نمی‌کند، طبیعتا مخفی کاری و شکار کردن دشمنان بازی هم چالش جالبی نخواهد بود.

در بازی مقبره‌های زیادی وجود دارد که بازیکنان می‌توانند برای اکتشاف پا به طبیعت وحشی آن‌ها بگذارند و باید گفت که با اختلاف، لحظات حضور در این مناطق از بهترین دقایق بازی Shadow Of The Tomb Raider محسوب می‌شوند. از آن جایی که به طور کلی سکوبازی دیگر جذابیت خاصی ندارد، لذا گشت و گذار در این محیط‌ها نیز پس از مدتی خسته کننده می‌شود. خصوصا در برخی از مراحل فرعی که نه‌تنها از لحاظ داستانی کم‌اهمیت هستند، بلکه سکوبازی در این مراحل نیز بیشتر از هر زمانی بازیکنان را به چالش مغز و اعصاب دعوت می‌کند.

سیستم پیشرفت «لارا کرافت» و اسلحه‌ها نیز از دیگر ویژگی‌های غیر ضروری بازی‌اند که تاثیر زیادی بر روی گیم‌پلی نخواهند گذاشت. این سیستم دقیقا مشابه همان چیزی است که در نسخه‌های قبلی هم کم و بیش وجود داشت. حالا تعداد اسلحه‌ها افزایش یافته، اما کمکی به تاکتیک‌های حمله نمی‌کند. یا اکثر این اسلحه‌ها عملکرد مشابهی نسبت به یکدیگر دارند یا آن قدر کار را برای‌تان ساده می‌کنند که برای جلوگیری از خسته‌کننده شدن بازی به سمت‌شان نخواهید رفت. سیستم ارتقای سلاح نیز در بازی وجود دارد و این ویژگی هم درست مانند نسخه‌های پیشین مجموعه است و نکته تازه‌ای به آن اضافه نشده است.

اختصاصی نوین اسپات

حالا «لارا کرافت» می‌تواند به محیط‌های زیر آب برود و دست کم از لحاظ بصری لحظات شگفت‌انگیزی رقم می‌خورد. برای حل کردن پازل‌های بازی Shadow Of The Tomb Raider معمولا بازیکنان باید به سمت مناطق زیر آب رفته تا به ناکجاآبادی پنهان شده در ورای آن برسند. تهدیداتی هم در مناطق زیر آب بازی وجود دارد تا از این منظر در قیاس با Uncharted 4 کمی حال و هوای ماجراجویی بازی تحریک کننده‌تر باشد.

با وجود آن که بازی Shadow Of The Tomb Raider از لحاظ گیم‌پلی یک تجربه ناامید کننده است، اما از جنبه‌های فنی کاملا جبران می‌کند. بازی در هیچ کدام از صحنه‌‌های شلوغ خود دچار افت فریم نمی‌شود و در کنسول‌های معمولی بر روی ۳۰ فریم قفل است. به لطف جلوه‌های بصری خیره کننده و بازدهی عالی کنسول‌ها برای تجربه Shadow Of The Tomb Raider، این بازی از لحاظ فنی یک تجربه غنی است. تنوع محیط‌ها چنان چه انتظار می‌رود، کاملا نیازهای شما را ارضا خواهد کرد.

صداگذاری

به شخصه معمولا در بررسی‌هایم از لفظ صداگذاری استفاده نمی‌کنم. دو دلیل برای این کار دارم. صداگذاری را عضو موجه یک بازی ویدئویی نمی‌دانم و اگر چه نبود دقت عمل در آن را یک نکته منفی می‌دانم، اما مجموعا آن را به چشم یک پیش‌نیاز می‌بینم و در صورت رعایت اصول صداگذاری، به آن اشاره نمی‌کنم. چرا که از دید من «صداگذاری خوب» توجیه‌پذیر نیست. به هر ترتیب باید گفت که بازی Shadow Of The Tomb Raider از این منظر می‌تواند سرش را بالا بگیرد. با وجود آن که صداگذاری در بازی عملکرد خوبی دارد، اما گاها پیش می‌آید لارا کرافت در جواب به NPCهایی که از یک زبان غریبه استفاده می‌کنند به طور کامل انگلیسی جواب می‌دهد. البته شخصیت اصلی بازی بیشتر این جواب‌ها را به صورت مونولوگ ارائه می‌کند و به همین منظور نمی‌توان آن را نکته‌ای منفی در نظر گرفت.

جمع بندی؛ جذاب و در عین حال خسته کننده

در یک جمع‌بندی کلی باید گفت که بازی Shadow Of The Tomb Raider به عنوان آخرین نسخه از این سه‌گانه با وجود یک پایان بندی خوب، هرگز نمی‌تواند تجربه قابل احترامی دست کم از لحاظ گیم‌پلی باشد. جلوه‌های گرافیکی، مقبره‌ها، محیط‌های زیر آب و جزئیات خارق العاده‌ای که در شهرهای بازی وجود دارد از جمله نکات مثبتی‌اند که می‌تواند آن را در بازی Shadow Of The Tomb Raider جستجو کنید. با وجود آن که برچسب شصت دلاری بر روی جلد این بازی نقش بسته است، اما بعید می‌دانم که عنوان مذکور شما را بیشتر از پنج ساعت سرگرم کند. بازی به هیچ عنوان توسط داستانش پشتیبانی نمی‌شود. گیم‌پلی ایرادات بزرگی دارد و طول عمر بازی به شدت کوتاه است. در نهایت آن‌هایی که برای اتمام این ماجراجویی نسل هشتمی اشتیاق دارند و از طرفی، طرفدار پر و پا قرص شخصیت «لارا کرافت» هستند می‌توانند این بازی را همین حالا تجربه کنند و از آن لذت ببرند. در غیر این صورت، تجربه بازی Shadow Of The Tomb Raider را نمی‌توانم به کسی پیشنهاد دهم.

5
ضعیف

نقاط قوت

  • جلوه‌های گرافیکی، معابد و مقبره‌ها، جزئیات نقشه و پایان بندی از جمله نکات مثبت این بازی هستند.

نقاط ضعف

  • از آن جایی که گیم‌پلی بازی به شدت کهنه است، لذا به سرعت تکراری می‌شود. در کنار آن، مراحل فرعی و مبارزات بازی کسل کننده‌اند. به علاوه با وجود پایان بندی جذاب، بازی از لحاظ داستانی محرک قابل قبولی ندارد.
3 گیم‌پلی
8 گرافیک
4 داستان
9 موسیقی
1 ارزش تکرار

ارسال دیدگاه