دنبال کردن افزودن به علاقه مندی
90
PC
(Metacritic)
88
PS4
(Metacritic)
87
XONE
(Metacritic)
خانه » نقد و بررسی Devil May Cry 5 | گوسفندی در پوست گرگ

نقد و بررسی Devil May Cry 5 | گوسفندی در پوست گرگ

Devil May Cry 5

توسعه دهنده: Capcom

ناشر: Capcom

پلتفرم: پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان و کامپیوتر

تاریخ عرضه: ۸ مارس (۱۷ اسفند)

ژانر: اکشن ماجراجویی

پروفایل بازی

بهترین تجربه‌ی شما به کدام نسخه از Devil May Cry باز می‌گردد؟ مطمئناً نسخه‌ی دوم که نیست. نسخه‌ی اول بازی هم که خیلی‌ها به خاطره قدیمی بودن (!!!) تجربه نکرده اند. پس تنها می‌ماند قسمت سوم و چهارم. شما را نمی‌دانم ولی Dante’s Awakening خاطرات بسیاری را برای من رقم زد و تبدیل به یکی از برترین نسخه‌های بازی برای من شد. این بازی آن‌قدر طراحی زیبایی در هر زمینه داشت که باور آن کمی سخت بود. دانته‌ی جوان بی اعصاب شوخ طبع در عین حال خشن!

devil may cry 5

ظاهر دانته در نسخه‌ی سوم که بیانگر ابتدای کار شکارچی ما بود٬ با همه‌ی نسخه‌ها یک فرق بزرگی داشت و آن‌هم مدل مو بود. اکثر طرفدار‌ها اعتقاد دارند که خوشتیپ ترین دانته مختص نسخه‌ی دوم است. شما چطور؟

کوچکترین توجهی هم به امتیاز‌ها و یا متاکریتیک بازی (با این که نمره‌ی خوبی هم گرفته) نداشتم. این عنوان یک پیشروی سبک هک اند اسلش بود. طراحی مرحله و سناریو سازی (جلوتر در مورد این سناریو سازی حسابی صحبت می‌کنم)  قسمت‌های بازی به زیبایی تمام شکل گرفته بودند. آن‌قدری که از پشت سر هم بازی کردن خسته نمی‌شدید. اکشن بازی به سطح جدیدی رسیده بود دانته برای تیکه تیکه کردن دشمنان استایل‌های مختلفی داشت. این بازی آن‌قدر تاثیر گذار بود که نصف اکشن خوب دویل می کرای ۵ مدیون این نسخه است. پس از آن هم نسخه‌ی چهارم بازی عرضه شد که بنده به شخصه ترجیح می‌دادم تنها نیمه‌ی دوم بازی را تجربه کنم!

حال بعد از این همه سال نوبت پنجمین شکار شیاطین (با فاکتور گرفتن نسخه‌ی ریبوت) رسیده و در گوشه گوشه‌ی فروم‌های مخصوص بازی‌های کامپیوتری٬ شاهد تجمع توده‌های طرفداران و خواندن سرود دویل می کرای هستیم. کپکام قبل از عرضه‌ی دویل می کرای ۵ جو تبلیغاتی بسیار مناسبی را برای آن فراهم آورد و نهایتاً هم شاهد نمرات خوبی از سمت منتقدین بودیم. شما را نمیدانم ولی من فقط به این منتقدان به چشم یک تاجر نگاه می‌کنم که برای کسب درآمد کار می‌کنند. متاسفانه و یا خوش‌بختانه دنیا٬ دنیای تجارت است. ممکن است در ادامه‌ی مطلب حسابی از دست من شاکی شوید و بد و بیراه بگویید و بروید اما مهم رسالت نقد و بررسیست و آن چیزی جز بیان مشکلات تنها به هدف بهتر شدن نمی‌باشد.

devil may cry 5

دویل می کرای ۵ زیباست. دوست داشتنی و لذت بخش است و چند ضرب‌هایی دارد که در تاریخ بازی‌های کامپیوتری کمتر دیده شده٬ اما یک کمبود بسیار بزرگ دارد که مانع تصرف لقب بهترین نسخه‌ی مجموعه توسط آن شده. شاید جلوه‌های بصری بازی آن قدر بالا باشد که گاهی با واقعیت آن را اشتباه بگیریم٬ شاید سیستم مبارزه‌ی بازی آن‌قدر کامل باشد که تا سالیان سال نتوانیم نظیر آن را مشاهده کنیم٬ شاید روایت و سوژه‌ی داستان بسیار غنی و فوق العاده باشد و با یک پایان بندی متوسط به سرانجام رسد٬ ولی یک جای کار می‌لنگد. حسابی هم می‌لنگد. اما آن چیست؟ در ادامه همراه بنده و وب سایت نوین اسپات باشید.

سورپرایز  ……….  بوم

اصلا توقع نداشتم که کپکام بخواهد چنین روند داستانی غنی و لذت بخشی را برای Devil May Cry 5 در نظر بگیرد. نحوه‌ی داستان گویی بازی بسیار متفاوت‌تر از چیزیست که در گذشته دیده ایم. حال ساختار روایت خورد شده و به‌صورت نامنظم ادامه داده می‌شود. این نکته نه تنها بد نیست بلکه شیوه‌ی بسیار مناسبی برای روایت داستان بوده. هنگامی که نقد‌های وب سایت‌های خارجی دیگر را مطالعه می‌کردم٬ برخاً با نظراتی مبتنی بر بد بودن روایت داستان برمی‌خوردم اما پس از به اتمام رساندن بازی متوجه شدم که افراد یاد شده٬ جزو آن دارو دسته‌ای هستند که اگر چیزی را مستقیم کف دستشان نگذارید٬ ایراد‌های بی‌ربط و نمرات نا روا را به بازی نثار می‌دهند.

devil may cry 5

نیکو بی‌نظیر است. از لهجه‌ی آمریکایی او گرفته تا اخلاقیات و دیالوگ‌هایش…..

روایت شکسته٬ ملزم به یک داستان پردازی قدرتمند٬ فیلمنامه‌ی درگیر کننده٬ سورپرایز‌های متعدد و در عین حال قابل درک بودن می‌باشد و خوش‌بختانه Devil May Cry 5 دارای تمامی این موارد است و این سورپرایزی که ذکر کردم٬ به معنای واقعی در جریان بازی نمود پیدا می‌کند و به لذت آن می‌افزاید. البته یادمان نرود که اغراق بیش از حد٬ عواقب سختی هم در پی دارد. در ابتدای بازی آنتاگونیست اصلی داستان ما یعنی Urizen بسیار قدرتمند جلوه داده می‌شود. شیطانی که حتی دیمن هانتر افسانه‌ای قصه هم قادر به شکستش نیست و V مداماً به Nero یاد آوری می‌کند که دانته به کمک نیاز دارد و به تنهایی از پس این کار بر نخواهد آمد. تمام این دیالوگ‌هایی که برایتان توصیف کردم تنها در جهت اغراق ذکر می‌شوند. اما سوال اصلی اینجاست که آیا پاسخی برای تمامی این اغراق‌ها در بازی وجود دارد؟ آیا Urizen به اندازه‌ای که بازی توضیف می‌کند خفن است؟ به دلیل اسپویل داستانی تنها به جمله‌ی “بله ۷۵ درصد” اکتفا می‌کنم.

devil may cry 5

یک سری از دیالوگ‌ها و سکانس‌ها بدجوری یادآور نسخه‌‌های قبلی مخصوصا Dante Awakings هستند. این اولین آن‌ها بود. نوستالژی شماره ۱

به اندازه‌ی کافی درباره‌ی روایت و دلایل خوب بودن آن در Devil May Cry 5 صحبت کردیم. بهتر است کمی هم به ماجرا‌ها و خط زمانی بپردازیم. وقایع دویل می کرای ۵ پس از نسخه‌ و اتفاقات چهارم رخ می‌دهد. تا یادم نرفته یک جمله بگویم که از کلیشه ساخته شده٬ بازی دارای سه شخصیت اصلی و یا همان پروتاگونیست است. نیرو به همراه نیکو (یکی از شخصیت‌های تازه وارد که از جذابیت بسیار بالایی برخوردار است و به قول معروف حسابی باهاش حال می کنید) کار کاسبی شکار شیاطین راه انداخته اند و عازم سفری به قصد انجام ماموریت جدید خود هستند. اما دست Nero چه شد؟ چرا بازوی مکانیکی به جای آن جایگزین شده؟  نگران نباشید با پیشروی در داستان به تمام این سوالات پاسخ داده خواهد شد. کمی به عقب‌تر بازگردیم دانته را در مغازه‌ی خود می‌بینیم که بیکار نشسته و تا اسم پول به وسط می آید گوش‌هایش تیز می‌شود. این دقیقا نقطه‌ی آغازین داستان بازیست. بریم نیم نگاهی به شخصیت‌های جدید بازی داشته باشم.

در دو یا سه تا سکانس٬ نیرو چنان تیکه‌های بی‌مزه‌ای میندازه که دلتان می‌خواد بازی رو همون‌ جا ببندید. نکن بردار. شخصیت خودت را حفظ کن. تو شاید خوب باشی ولی این‌گونه دیالوگ گویی مخصوص دانته هستش. با فاکتور از چند مورد و به‌صورت کلی شخصیت نیرو پیشرفت زیادی نسبت به نسخه‌ی چهارم داشته و حال میشه اون رو تحمل کرد. (یا بیشتر دوست داشت. یا بی‌تفاوت باشید. بستگی به خودتان دارد)

اولین آن‌ها نیکو است. یکی از باحال‌ترین و دوست داشتنی ترین شخصیت‌های مکمل سری دویل می کرای. خصوصیات رفتاری٬ لحجه‌ی آمریکایی٬ دیالوگ‌ها٬ شیطنت‌ها و… همه و همه باعث می‌شوند که نیکو در وجه‌ی خودش خوش بدرخشد. نمی‌دانم چرا هیچ‌کس اشاره‌ای به گریفین V نکرد. این موجود بی‌نهایت بامزه است و وجود آن هر مقدار هم که کم باشد٬ (دقت داشته باشید ارزش طلا به‌خاطر کمیابی اوست) به ساختار خشک قسمت‌های V رنگ و لعابی تازه می‌دهد و واقعا برخی اوقات شاهد دیالوگ‌های بامزه‌ای از او هستیم. یعنی دقیقن آن حال و هوای Devil May Cry همیشگی خودمان.

devil may cry 5

Dying Is Whack

در مورد کاراکتر V توضیح چندانی نمی‌دهم چون که نه مورد منفی خاصی در آن مشاهده می‌شود و هم این که بهتر است خودتان اطلاعات تکمیلی را مشاهده کنید. ولی در مورد Nero کاملاً برعکس این موضوع صادق است. نمی‌دانم شما جزو دسته‌ی متنفرین از این شخصیت هستید یا او را دوست دارید. به شخصی علاقه‌ی خاصی به او ندارم اما منکر مفید بودن حضورش در داستان نخواهم شد. موضوع اینجاست که ویژگی‌های دانته اصلاً به Nero نمی‌آید و برخاً شاهد یک سری شوخی‌های بی‌مزه از سمت این کاراکتر هستیم که تنها ما را پوکر فیس به سمت نمایشگر٬ خیره می‌کند. با تمام این اوصاف Nero سبب ایجاد شاخه‌های داستانی بهتر و بیشتر شده. همچنین تاثیرات بسیار مثبتی در زمینه‌ی مبارزات داشته که قابل تقدیر است و در ادامه به‌صورت مفصل درباره‌ی آن صحبت خواهیم کرد.

devil may cry 5

اول فکر می‌کردم V از این کاراکترهای الکی مرموز‌ه ولی کمی جلوتر به اشتباه خودم پی بردم. ممکنه که مبارزات این شخصیت پس از چند ساعت تکراری شه ولی نقش بسیار مهمی رو توی داستان ایفا می‌کنه که واقعا قابل تحسینه

فکر کنم همه‌ی ما سر بی‌نظیر بودن دانته با هم اتفاق نظر داشته باشیم. این شخصیت نه تنها سمبل Devil May Cry بلکه یکی از نمادین‌ترین کاراکتر‌‌های بازی‌های کامپیوتری است و حالا بهترین حضور خود را در دویل می کرای ۵ داشته و آنقدر فوق العاده طراحی شده٬ آن‌قدر دیالوگ‌های بی‌نظیر و به جا می‌گوید٬ آن‌قدر حرکات جالب انجام می‌دهد که …. یادم رفت دانته را نمی‌توان در کلمه وصف کرد و در جمله گنجاند.

همه خوبا جمع اند

ریشه‌ی Devil May Cry تنها موی سفید دانته نیست

کپکام تازگی شرکت خوبی شده وگرنه قدیم‌ها خیلی خوب سر ملت شیره می‌مالید. در مورد گیم‌پلی همین اول باید مشخص شود چه چیزی از بازی می‌خواهید؟ روندی مستقیم و بدون سناریو و هیچ گونه چالش فکری خاصی با سیستم مبارزه‌ی توپ و متنوع؟ دویل می کرای ۵ تنها همین است. نه بیشتر و نه کمتر. اما آیا این برای یک طرفدار قدیمی بازی کافیست؟ نه. پس مقوله‌ی طراحی مراحل چه می‌شود؟ مکانیک و دیزاین دو وجه‌ی مختلف تشکیل دهنده‌ی گیم پلی بازی هستند اما سوالی که در حال حاظر به‌وجود می‌آید این است که منظور از دیزاین چیست؟ آیا ظاهر محیط را می‌گویم؟ تمامی این سوالات را مطرح کردم تا در انتها به یک جواب درست و حسابی برسیم.

devil may cry 5

انصافا محیط‌ها از طراحی خوبی برخوردارن ولی در اواخر بازی کمی شباهت میون اون‌ها یافت می‌شه که خب آن‌چنان به چشم نمیاد و اذیت کننده نیست.

برای شروع بهتر است توضیحات مختصری درباره‌ی روند گیم‌پلی عارض شوم. نیرو٬ V و دانته هر یک سبک و سیاق خاص مبارزه‌ی خود را دارند. تنوع مبارزات هرکدام نیز (به جز V) هم سر به فلک می‌کشد. اصلا فکر نکنید که ذره‌ای هم اغراق کرده باشم. آن‌قدر مبارزات نیرو و مخصوصا دانته فوق‌العاده٬‌ متفاوت و چالش برانگیز طراحی شده اند که توصیف کردن آن در کل مقاله نمی‌گنجد. هرکدام از این شخصیت‌های ذکر شده نیز تکنیک‌های مورد نظر خود را دارا هستند. البته این حرف در ابتدای بازی چندان صدق نمی‌کند. باید برای هرکدام از شخصیت‌های خود آپگرید‌های مختلف بخرید و حسابی به آن‌ها پر و بال دهید. مخصوصا نیرو که در ابتدای کار قابلیت خاصی به جز دویل برکر‌ها ندارد حسابی آپگرید نیاز است. برخی از چند ضرب‌‌ها (شاید ۷۰ درصد) متعلق به نسخه‌ی چهارم هستند که شاید در ابتدا کمی توی ذوق بزند و موجب ناراحتی شود. البته با مشاهد‌‌ه‌ی المان‌های اضافه شده این احساس ناراحتی کاملاً از بین رفت. این دفعه با مکانیک جدیدی که حول محور دست مکانیکی نیرو می‌چرخد٬ طرف هستیم. دست مکانیکی یاد شده انواع مختلفی دارد که هر کدام از آن‌ها اعمال ویژه‌ای انجام و یک تکان درست حسابی به مقوله‌ی تنوع در مبارزات می‌دهند.

devil may cry 5

برخی از باس فایت‌ها خیلی خوب کار شدن و برخی هم تکرار مکر‌‌‌‌رات.

و اما برسیم به مبارزات اسطوره. شکارچی شیاطین افسانه‌ای ما بهتر از هر زمان دیگری دشمن‌ها را تکه تکه می‌کند. اگر نسخه‌ی سوم را تجربه کرده باشید کاملاً متوجه استایل مبارزه‌ی دانته خواهید شد. در حقیقت این سیستم ترکیبی از اکشن Devil May Cry3 و DMC نینجا تئوری به‌همراه بهبود‌ها و پیشرفت‌های بیشتر است. علاوه بر این‌که هیچ‌گونه نقطه ضعفی در طراحی حرکات دانته دیده نمی‌شود٬ هزاران کمبو‌ی جذاب به‌همراه سلاح‌های متنوع و برخاً نوستالژیک برای شما تدرک دیده شده که هوش از سرتان می‌پراند. سیستم چند ضرب‌های دانته مبتنی بر تعویض سریع سلاح‌ها (برخلاف نیرو٬ دانته از سلاح‌های بسیار متعدد و خفنی استفاده می‌کند) و استایل‌‌های تان با زمان بندی مناسب می‌باشد و دقیقا به همین دلیل است که سبک مبارزات دانته با دو کاراکتر دیگر از زمین تا آسمان فرق دارد.

با دیدن این صحنه اشک در چشم‌‌هام جمع شد و تمام خاطرات نوجوانی زنده شد. نوستالژی قسمت ۲

در آخر بد نیست نیم نگاهی به مبارزات V داشته باشیم. احضار حیوانات مختلف (در کل دوتا با دویل تریگر ۳ تا!!) توسط این شخصیت برای آسیب رساندن به دشمنان٬ لحظات استراتژیکی را برای شما خلق خواهد کرد هرچند که بازی کردن با V بسیار آسان‌تر و ساده‌تر از دو شخصیت دیگر است. نقطعه ضعف دیگر آن٬ تکراری شدن شیوه‌ی مبارزه‌ی اوست. در اوایل بازی با دیدن این کاراکتر و نحوه‌ی مبارزه‌اش حسابی به وجد آمدم و گفتم که کپکام سنگ تمام گذاشته ولی پس از چند مرحله حس کسل بودن تمام وجود مرا فرا گرفت. یعنی دیگر آن شوق ذوق ۲ ساعت پیش را نداشتم و همش دعا می‌کردم که قسمت‌های دانته و یا نیرو شروع شود.

devil may cry 5

اصن دویل می کرای هست و این حرکت!!

سیستم مبارزات Devil May Cry 5 در کنار بایونتا ۲ و نینجا گیدن ۲ جزو برترین سیستم‌های مبارزات٬ در میان بازی‌های هک اند اسلش محسوب می‌شوند.

خب تا به این جای کار که تعریف بود. پس نقطه ضعف اصلی که در ابتدای متن اشاره کردم کجاست؟

در نسخه‌ی سوم٬ پس از دریافت هر سلاح شاهد کات سین زیبایی از او بودیم. نوستالژی شماره ۳

این چه وضعشه ؟

مقوله‌ی تنوع و سناریو‌های مختلف برای مراحل٬ در هر سبکی متفاوت ظاهر می‌شود. یعنی سازندگان برای ایجاد تنوع در روند دارک سولز جت اسکی در اختیارتان قرار نمی‌دهند! و از المان‌های متناسب با سبک استفاده می‌کنند. این یک امر بدهیست اما طراحی سناریو برای هر مرحله در Devil May Cry 5 بد طراحی شده. واقعاً نا امید کننده.

devil may cry 5

بله ما هم مثل نیرو خسته شدیم. از دو قدم آن ور تر یک نیدلهاگ‌ (حشرات) بردارید و بیارید وارد این شکاف‌ها قرار بدید تا بازی از یک نواختی دربیاد!! مسخرست. حداقل یک چالش سطحی برای این روند قرار می‌دادید. فقط هی راه بریم؟ این نیدلهاگ را می‌گذاشتید جایی که برای رسیدن به اون مجبور به حل یک معمای محیطی بودیم. آو… ببخشید یادم رفت چنین عواملی فروش را تحدید می‌کنند

باورم نمی‌شد. هیچ‌گونه چالش فکری سبک و یا طراحی مرحله‌ی درگیر کننده‌ای در کار نیست. ۷۰ درصد بازی در حال راه رفتن بین سکانس‌های اکشن هستید و آن ۳۰ درصد هم مثل احمق‌ها باید برویم یک حشره را از ۲ متر آن‌ور تر (که حتی هیچ پیچدگی خاصی برای رسیدن به‌ آن دو متر هم طراحی نشده) برداریم و باز برگردیم و آن‌را سر جایش بگذاریم تا در باز شود و به راه رفتن و کشتن ادامه دهیم. یا اینکه قلب تپنده‌ی یک شاخه‌ی درخت شیطانی را بترکانیم تا خشک شود. خب وقتی قلب رو منفجر می‌کنیم و همان راه مستقیم را می‌رویم چه دلیلی دارد اصن چنین چیزی وجود داشته باشد؟ فروش بازیتان کم می‌شد با استفاده از این دو المان یاد شده چند سکانس معمای محیطی طرح کنید؟ بعد می‌آیید توی بوق کرنا می‌کنید که ما به ریشه‌های دویل می کرای بازگشته ایم. منظورتان از بازگشت به ریشه چه بود؟ سفید کردن موی دانته پس از عرضه‌ی نسخه‌ی ریبوت؟

با ضربه زدن به این قلب‌های قرمز ریشه‌ی درختان شیطانی !!! را خشک کرده و دوباره به راه مستقیم خود ادامه می‌دید. در این‌ سناریو هم هیچ چیز خاصی وجود نداره و فقط وقت گذرانی محسوب می‌شه

این کاملاً مخالف ریشه‌های دویل می کرای است. در نسخه‌ی اول و سوم که چنین خبر‌هایی نبود نمی‌دانم ریشه را از کجا پیدا می‌کنید! مطمئناً ریشه‌ی دویل میکرای قسمت چهارم نیست حالا هرچقدر هم که محبوب باشد ولی همان نسخه‌ی چهارم هم کلی سناریو‌های مختلف و جذاب برای ارائه داشت. به‌خاطر می‌آورم که در زمان در زمان دویل می کرای ۳ در برخی از مراحل بیش از ۳ سناریو طراحی شده بود و حتی سازندگان برای افزایش تنوع و رفع خستگی بعضاً مبارزات را در شرایط مختلف به شما ارائه می‌دادند.

قبل از شروع مبارزات با باس‌های بازی از این باجه تلفن‌ها گیر میارید. از اونجا می‌تونید با نیکو تماس بگیرید تا طی ژاپنی‌ترین (باحال‌ترین) طرز ممکن خودش را به شما برسونه.

نبود هیچ‌گونه پیچیدگی و تکرار سناریو‌ی “راه رفتن و کشتن” تقصیر سازندگان نیست. بلکه تنها خواسته‌ی مخاطب است. مخاطبین نسل جدید. این نکته‌ای بود که کپکام قبل از انتشار بازی نیز اعلام کرد.

این مورد تنها زمانی شما را آزار می‌دهد که از بدون تعصب به بازی نگاه کنید. ترجیح می‌دادم دانته از سه پیکسل ساخته می‌شد ولی شاهد چنین اوضاعی نبودم. اجازه دهید مثال بهتری برای ایجاد شرایط مختلف در مبارزات برای روند بهتر و جلوگیری از خسته کنندگی توضیح دهم. Devil May Cry را به خاطر دارید؟ ریبوتی که نظر منفی برخی از طرفداران را به همراه داشت. در یکی از چپتر‌های بازی برای کشتن Mistress ماندوس (باس فایت نهایی بازی) می‌بایست وارد یک کلاب رقص می‌شدید. در آن زمان دوباره وارد لیمبو شده مبارزات را با نحوه‌ی دیگری آغاز می‌کردید. در حقیقت محیط تبدیل به رینگ مبارزه‌ای شده بود که شیاطین به همراه تله‌های گوناگون در استیج‌های مختلف به شما حمله ور می‌شدند. این مرحله‌ای با ایجاد تنوع و خلق سناریو‌یی ویژه برای مبارزات و همچنین خلق چالش‌های مختلف به کمک محیط‌ و تله‌ها سبب متفاوت‌تر کردن بازی در بستر خود بود. منظور من را اشتباه نکنید هیچ قصدی برای مقایسه‌ی DMC با Devil May Cry5 نداشتم تنها مثالی زدم تا کمبود اصلی بازی را متوجه شوید. روند تکراری و که به لطف مبارزات فوق جذاب تا حدی پوشیده می‌شود.

Photo Mode را برای شکار لحظات بسیار مفید یافتم

به عنوان اختتامیه‌ی این بخش عرض می‌کنم که این تقاضی مخاطب امروزیست. کپکام برای فروش بیشتر مجبور به طراحی این‌گونه مراحل بود. چه بسا بازی کنان و منتقدانی که به خاطره گیر کردن در روند بازی نمره‌ی کمی به یک IP بی‌نظیر (که تنها مشکلش نبود یک ناشر و سازنده‌ی پولدار و اسم و رسم دار است) داده اند و سبب افت فروش آن و در نهایت نابودی آن شده اند. (نه همه‌ی بازی‌ها). البته عکس این صحبت‌ هم صادق است و به‌هیچ عنوان قصد یک طرفه به قاضی رفتن ندارم. تنها می‌گویم که این اتفاق اجتناب ناپذیر بود.

نکاتی برای بهتر مبارزه کردن و رسیدن و حفظ رنک SSS

کمی بالاتر هرچه می‌توانستم از مبارزات بازی و زیبا بودن آن صحبت کردم. ولی فکر نکنید که این سیستم به آسانی اجرا می‌شود. در حقیقت برای بدست آوردن رنک SSS در مبارزات و حفظ آن نیاز مند دقت و تمرکز و کمی تمرین هستید و مطمئن باشید که با یادگیری بهتر آن٬ مقدار دو چندان از بازی لذت خواهید برد.

devil may cry 5

یکی از رسوم بازی رنک دهی به عملکرد شما در مبارزاته که سبب افزایش آدرنالین و لذت این سکانس‌ها میشه

  1. پس از خرید فنون مختلف٬ به تمرین آن‌ها در Void بپردازید: شاید این کار با نیرو و V خیلی راحت باشد اما سبک مبارزات دانته بسیار پیچیده‌تر و پر محتوا‌تر از دو کاراکتر دیگر است و بلطبع وقت بیشتری را برای یادگیری خواهد گرفت. با تمرین هرکدام و تسلط بر فنون و اجرای آن٬ شاهد شکوفا شدن خلاقیت خود شده و کار‌هایی میکنید که تنها باعث ایجاد رضایت از خودتان می‌شود.
  2.  از Devil Trigger به‌موقع استفاده کنید: چه موقعی ؟ زمانی که خط سلامتیتان در حال پایان یافتن است. همچنین استفاده از دویل تریگر برای افزایش رنگ از SS به SSS بسیار مناسب می‌باشد. با دویل تریگر کاراکتر شما بی‌مهابا خواهد شد پس زمانی که همه جا شلوغ شده بیخودی آن را برای روز مبادا ذخیره نکنید. مبادا نرسیدن به SSS است!!!
  3. از Taunt استفاده کنید: این یکی از رسوم همیشگی دویل می کرای بوده. دشمنان را تحریک کنید. به سخره بگیرید. هم حال می‌دهد! هم این که به افزایش رنک شما کمک شایانی خواهد کرد
  4. آرام و قرار نداشته باشید: احتمالاً در جریان هستید که یا خوردن یک ضربه کل زحماتتان به باد خواهد رفت. پس همیشه در حال حرکت باشید. دشمنان را در محیط بازی به‌گونه‌ای پخش کنید که احتمال ضربه خوردن از پشت کاهش یابد. برای پخش کردن شیاطین در محیط می‌توانید به هوا بپرید و یا آن‌ها را به سمت خود بکشید. همچنین دو سه تا شیطان زپرتی را در یک گوشه گیر بیاورید و با یک چند ضرب به همه‌ی آن‌ها آسیب بزنید. این حرکت به‌شدت به افزایش رنک شما کمک خواهد کرد. در تمام این حالات در نظر داشته باشید که نگاه خود را تنها متمرکز بر شخصیت اول نکنید و تمام دشمنان اطرافتان را در نظر داشته باشید تا در صورت حمله واکنش مناسب انجام دهید
  5. از تکرار یک چند ضرب و یا حرکت پشت سر هم به شدت خود داری کنید: این کار دقیقا موجب تنرل شما از SS به S می‌شود. پس از خریداری فنون٬ برای حرکات خود برنامه ریزی کنید و سپس حسابی دخل حریفان را بیاورید.
  6. نکاتی درباره‌ی مبارزه با Nero : درست است که نیرو تنها یک شمشیر دارد اما این شمشیر هزار تا کار می‌کند. همچنین تفنگ خود را همیشه شارژ نگه دارید (با نگاه داشتن دکمه‌ی شلیک) تا در مواقع مناسب آن را حواله‌ی دشمنان کنید. در صورت احساس خطر به بالا پرید و یا دشمن را به هوا لانچ کنید (ضربه‌ای که سبب پرت کردن دشمن در آسمان می‌شود) و مبارزه را در آن‌جا ادامه دهید. با خرید قابلیت پرش بر روی سر دشمنان خود را به سطح بالاتری از آن رسانده و دشمن دیگری را به کمک دست مکانیکی وی به نزدیک خود بکشید و سعی به آسیب رساندن به هر دو داشته باشید. از دست‌های مکانیکی نیرو غافل نشوید. هزاران کار با آن‌ها می‌توان انجام داد که خود آن در یک مقاله‌ی جدا قابل توضیح است.
  7. نکاتی درباره‌ی مبارزه با Dante : استایل‌هایتان را به سرعت عوض کنید و کمبو‌های هرکدام را حسابی یاد بگیرید. یکی از بهترین حرکات دانته Welter Move می‌باشد. هنگامی که مشت‌های خود را فعال کرده اید وارد این حالت شوید. با این حرکت می‌توانید به سرعت جاخالی دهید و حمله کنید. همچنین Dr. Faust را فراموش نکنید که قادر به ضربه زدن به‌صورت خودکار (با استفاده از استایل Gunslinger) و افزایش رنک شما می شود.
  8. نکاتی در مبارزه با V: بدون استراتژی حمله نکنید. با پشت سر هم زدن دکمه‌های مثلث و مربع مبارزات اصلا جذابیت ندارند. پس کمبو‌های مربوط به گریفین و پلنگ خود را بخرید و با ترکیب ضربات آن‌دو به سلاخی بپردازید. همیشه دستتان بر روی شارژ گرفین باشد تا در مواقع اضطراری دشمنان را استان کنید. در استفاده از دویل تریگر خود هیچ‌گونه خساستی به خرج ندهید و تا می‌توانید این غول بی شاخ و دم را اظهار کنید. یکی از اساس‌های مبارزات V همین هیولاست.

هارمونی تو خشم درون من است

استفاده‌ی موتور به جای سلاح ایده‌ی جالی بود. اون هم یک سلاح سنگین!!!

راستی یک چیزی که در ابتدای بازی کمی توی ذوقم زد٬ استفاده از موسیقی‌های الکترونیک با صدای یک خواننده‌ی گوگولی مگولی در بخش‌های نیرو بود. این کاملا بر خلاف هارد راک و هوی متال‌هایی بود که در گذشته برای دانته نواخته می‌شد. ولی پس از پیشروی بیشتر متوجه شدم که واقعا چنین سبکی به شخصیت نیرو می‌آید و به‌علاوه‌ این که موضوع یاد شده٬ بر تنوع بازی و موسیقی‌های آن می‌افزاید. موسیقی‌های سکانس‌های مبارزات دانته هم مثل همان گذشته حسابی سنگین و تاثیر گذار و نواخته شده برای برای تکه تکه کردن شیاطین هستند و از این لحاظ بازی تکمیل است. صدا گذاری بازی بسیار بی نقص کار شده و تنها می‌توان آن را ستایش کرد. می‌بیند؟ به جز موردی که ذکر کردم بازی در تمامی زمینه‌ها تغریباً بی‌نقص ظاهر شده. به‌صورت عجیبی هیچ‌گونه مشکل فنی در آن مشاهده نکردم. جلوه‌های بصری Devil May Cry 5 اختلاف بازی‌های کامپیوتری با واقعیت را کم‌تر کرده (من افتاده ام روی دنده‌ی تعریف) و سکانس‌های ژاپنی بازی (رو هوا کات سین ببینیم) بهتر از همیشه کار شده اند و آن‌قدر آن‌ها را دوست خواهید داشت که حد و مرزی وجود ندارد. انیمیشن صورت‌های به میزانی طبیعی کار شده که احساس درونی شخصیت را به شما منتقل کند و خوانایی دیالوگ‌‌ها با حرکات لب٬ حرفی برای گفتن نمی‌گذارد.

و اما مقوله‌‌ی نقد و بررسی

devil may cry 5

هدف نقد و بررسی چیست؟ ارزیابی؟ تا حدی می‌توان این را گفت ولی اصل ماجرا چیز دیگریست که امروز کاملاً نادیده گرفته می‌شود. باور کنید برای هیچ کس کاری ندارد که ۵ هزار کلمه از بازی تعریف کند و توسط همان یک تجارت درست و حسابی راه بیانندازد. نتیجه هم کاملاً مثبت بوده ولی انتظارات چه می‌شود؟ گله‌مندی هایمان را کجا بروز دهیم؟ نقد و بررسی حاصل دسترنج منتقدیست که سلیقه‌ی شخصی خود را کنار گذاشته و برای بهتر شدن صنعت بازی‌‌های کامپیوتری تلاش می‌کند. تعصبات همیشه باعث تفرقه میان آدمیزاد شده و تجارت هم باعث از بین رفتن هنر. این دو حقیقت تلخ زندگی ماست.

جمع بندی
بدون شک Devil May Cry 5 بازی جذابی است. سیستم مبارزات بی‌نظیر٬ تجدید دیدار با دانته‌ی دوست داشتنی٬ موسیقی‌های گوش نواز٬ روایت جالب داستان و ...... همه و همه سبب می‌شوند از آن لذت ببرید. اما کمبود سناریو‌ در مراحل٬ طراحی ساده و پرداخت نشده‌ی آن که در اکثر مواقع به راه رفتن و مبارزه محدود می‌شود و حضور نداشتن هیچ‌گونه چالش فکری کاملاً برخلاف ریشه‌های این فرنچایز بوده و مانع از دست یافتن این نسخه به لقب برترین قسمت مجموعه خواهد شد
نقاط قوت
  • خلق سیستم مبارزات بی‌نظیر٬ متفاوت و متنوع
  • موسیقی متن جذاب
  • روایت داستان غنی
  • ملاقات دوباره با دانته‌ی دوست داشتنی
نقاط ضعف
  • طراحی مرحله‌ی ضعیف و یک‌نواخت و خلاصه شدن آن در راه رفتن و مبارزه کردن بدون خلق هیچ‌گونه سناریوی مورد انتظار
  • وجود نداشتن هیچ‌گونه چالش فکری
  • مبارزات V پس از ساعاتی کسل کننده می‌شوند
8
عالی

رای بدهید!

11 0

۵ دیدگاه ها

  1. در کنار همه‌ی نکاتی که بهش اشاره شد شخصا واقعا از روایت داستان بازی لذت بردم. میتونم بگم جزو معدود بازیای امسال بود که هر وقت میشستم پاش مشتاق بودم ببینم اوضای بازی چطور پیش میره
    نقد خوبی بود ممنون

    1+
    پاسخ
    • تشکر از این‌که دیدگاهتون رو با ما درمیون گذاشتید

      3+
      پاسخ
  2. نقد بسیار جذابی بود

    1+
    پاسخ
  3. سلام
    قبول دارم طراحی مراحل ضعف داشت ولی ۸٫۵ یکم عادلانه تر بود براش
    تشکر بابت بررسی

    0
    پاسخ
    • مرسی که زمان خودتون رو برای مطالعه‌ی مطلب گذاشتید. به هر حال تنها ایراد بازی طراحی مرحله نبود.
      در کل سلایق متفاوته و شما می‌تونید نمره‌ی خودتون رو از طریق سسیستم نمره دهی سایت به ما اعلام کنیدو

      0
      پاسخ

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز مشخص شده اند *

شما می توانید از این ها استفاده کنید HTMLبرچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>