دنبال کردن افزودن به علاقه مندی
89
PC
(Metacritic)
90
PS4
(Metacritic)
93
XONE
(Metacritic)
خانه » نقد و بررسی Resident Evil 2 Remake | حمله‌ی موفق بیولوژیکی

نقد و بررسی Resident Evil 2 Remake | حمله‌ی موفق بیولوژیکی

بازی Resident Evil 2 Remake

توسعه دهنده: Capcom

ناشر: Capcom

پلتفرم: پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان و کامپیوتر

تاریخ عرضه: ۲۵ ژانویه (۵ بهمن)

ژانر: ترسناک و بقا

دانلود بازی برای کامپیوتر

اصلاً نمی‌خواهم این نقد و بررسی را با جملاتی کلیشه‌ای مانند “همان‌طور که می‌دانید رزیدنت اویل یکی از برترین عناوین سبک بقاست” و یا “رزیدنت اویل ۲ عنوانی بود که توانست صنعت بازی‌های کامپیوتری را تکان دهد” شروع کنم. بیشتر سعی کرده‌ام نقد و بررسی این بازی را از دید فردی با کوله بازی از انتظار به سمت نصب بازی می‌رفت٬ انجام دهم. اما مهم‌ترین انتظار ما از Resident Evil 2 Remake چه بود؟ شما را نمی‌دانم اما بنده از ابتدا با تغییر سبک رزیدنت اویل میانه‌ی خوبی نداشتم. درست است که رزیدنت اویل ۴ هنوز هم جلوه‌ی خاصی میان بازی‌های کامپیوتری را دارد اما با خروج میکامی از کپکام این فرنچایز دیگر روی خوش ندید. گندی که با عرضه‌ی نسخه‌ی پنجم به بازی زده شد به سادگی قابل جبران نبود. اجازه دهید فعلاً از این موضوع بگذریم. در ادامه‌ی مطلب درباره‌ی روند نزولی و صعودی بازی بیشتر با شما سخن خواهم گفت. بیش از هفت سال پیش بود که شایعات ریمیک نسخه‌ی دوم شروع شد. پس از ریمیک دوست داشتنی و لذت بخش نسخه‌ی اول طرفداران برای ریمیک دومین نسخه‌ی هلاک شده بودند!! کپکام نیز پس از عشوه و ناز تایید کرد که سازندگان در حال توسعه‌ی ریمیک نسخه‌ی دوم هستند اما هیچ‌گونه اطلاعاتی از آن منتشر نکرد. گذشت و گذشت تا این‌که نوبت به مراسم E3 2018 رسید.تمام کنفرانس‌های مربوط به شرکت‌های مختلف اجرا شدند و تنها کنفرانس باقی مانده٬ کنفرانس سونی شد. طرفداران که حسابی ناامید شده بودند با دیدن چهره‌ی لیون در ابتدای تریلر پخش شده در کنفرانس سونی مانند بمبی ساعتی منفجر شدند. سالن نمایش از تشویق حضار به لرزه درآمد و تاریخ انتشار بازی نیز اعلام شد. به‌نظر می‌رسید که کپکام از خمار نگه داشتن طرفداران خجالت زده شده بود. پس از تمام این توضیحات یک سوال پیش می‌آید; آیا بازی ارزش این‌همه صبر و انتظار را داشته است؟ سرتان را بیش از این درد نمی‌آورم. در ادامه با بنده و وب سایت نوین اسپات همراه باشید.

نمودار صعودی- نزولی رزیدنت اویل

کپکام بسیار استادانه این فرنچایز را با خاک یکسان کرد. نقطه‌ی شروع نابودی این فرنچایز خروج میکامی٬ مغز متفکر رزیدنت اویل٬ کارگردان و خالق این سری بود. میکامی توانست با عرضه‌ی چهار نسخه از بازی٬ Resident Evil را به نهایت کیفیت برساند. در آن زمان هر نسخه‌ از بازی با شکل و شمایلی دوست داشتنی و تازه معرفی می‌شدند. ۲۳ سال پیش با اولین قهرمانان این سری بازی یعنی کریس و جیل آشنا شدیم و در نهایت توانستیم نقشه‌های شوم آنتاگونیست محبوب این بازی یعنی آلبرت وسکر را نقش برآب کنیم. نسخه‌ی دوم شروع شخصیت پردازی دوتن از محبو‌ب‌ترین کاراکتر‌های این مجموعه بود. به دلیل این‌که در این مقاله قصد به بررسی ریمیک آن را داریم از آن گذر می‌کنم. نسخه‌ی سوم (Nemesis) سرگذشت جیل که در راکون سیتی گرفتار شده است را بیان می‌کند. داستان بازی به‌صورت موازی با نسخه‌ی دوم روایت شده و المان جدیدی نیز به بازی اضافه شد. با زدن دکمه‌ی مناسب در زمان مناسب می‌توانستید حملات دشمنان را جاخالی دهید. نسخه‌ی سوم انتخاباتی را نیز در اختیار بازی‌کنان می‌گذاشت که به‌صورت مستقیم در پایان بازی و روایت داستان تاثیر داشت. در کل این نسخه از نظر بسیاری از طرفداران دو آتشه‌ی رزیدنت اویل٬ به‌عنوان بهترین نسخه یاد می‌شود.

اما تمام تغییرات با انتشار نسخه‌ی چهارم ایجاد شد. میکامی با خلق این بازی نه‌تنها فرنچایز Resident Evil بلکه دنیای بازی‌های کامپیوتری را تغییر داد. بسیاری از المان‌های سه نسخه‌ی گذشته در بازی از بین رفته بودند. زاویه دوربین تغییر کرده بود. قابلیت ساخت مهمات از بازی حذف شده و روند اکشن‌تری را در بازی شاهد بودیم. معما‌های بازی نیز کاسته شده بود. با تمام این اوصاف Resident Evi 4 عنوانی بی‌نظیر و حتی رزیدنت اویل بسیار عالی‌ای بود. هنوز هم که هنوز هست regeneratorها و صدای مهیبشان لرزه بر اندام هر بازیکنی می‌اندازد. صدای اره برقی دکتر سالوادر در گوش می‌ماند و هنوز ترجیح می‌دهیم راهی را انتخاب کنیم که با bella sister (دو بانوی خشن و اره برقی دار معروف بازی) مواجه نشویم.

اما معرفی می‌کنم این شما و این هم پنجمین نسخه‌ی فرنچایز محبوبمان. جکی خنده دار و شرم‌آور برای طرفداران این سری. پس از عرضه‌ی پنجمین نسخه‌ی بازی کپکام به فکر فرو رفت که چگونه بتواند دوباره موفق به کلاه‌برداری از طرفداران بشود بدون آن‌که خودشان متوجه شوند. پس این شرکت دو شخصیت محبوب سری را کنار هم قرار داد تا بازی‌ای فاجعه‌تر از قبل عرضه کند. کپکام که می‌دانست برای عملیات زنده سازی وسکر!!! به زمان بیشتری نیاز دارد٬ تصمیم به معرفی پسری برای او کرد. از آن‌طرف صحنه‌ی مقابله‌ی کریس ردفیلد و پسر وسکر طی سکانسی هندی‌طور! طراحی شد تا حسابی توجه رسانه‌های خبری و علاقه‌مندان به بازی را به خود جلب کند. لحن تند این پاراگراف را ببخشید ولی این تنها انتقادی نسبت به شرکت سازنده‌ی یکی از عناوین مورد علاقه‌ی من بود.

فکر نمی‌کردم که در اولین روز کاری٬ چنین اتفاقاتی رخ دهد….

سه نسخه‌ی اول Resident Evil از داستانی قدرتمند و زیر ساخت محکمی بهره می‌ردند. شخصیت‌هایی مانند آشفورد٬ اسپنسر٬ و برکین و آمبرلا (شخصیت حقوقی!!) همگی در زیرساخت داستان نسخه‌ی‌های اول تا سوم نقش کلیدی داشتند. ریمیک نسخه‌ی دوم بازی نیز از کلیت نسخه‌ی اورجینال منتشر شده در سال ۱۹۹۸ استفاده می‌کند. کندی به‌عنوان پلیس تازه‌کار وارد راکون سیتی می‌شود غافل از این‌که پخش شدن ویروس مهلکی باعث شده که اکثر مردم شهر تبدیل به مردگان متحرک شوند. از آن‌طرف کلیر ردفیلد به‌دنبال برادر خود پا به راکون سیتی گذاشته. چاله‌های داستانی مختلفی در بازی برای ایجاد انگیزه برای مخاطبین ایجاد شده است که بعضاً می‌تواند شور اشتیاق شما را برای ادامه‌ی بازی چند برابر کند. پیش زمینه‌های داستانی نیز توانسته کمک درخوری به شیوه ی روایت Resident Evil 2 Remake بکند.

به اولین روز کاری خود خوش آمدی

کاراکتر‌های مکمل با شخصیت پردازی قابل قبول بار مثبت دیگری برای داستان ریمیک جدید کپکام می‌باشد. رزیدنت اویل۲ یکی از مهم‌ترین عناوین پایه ریز برای داستان فرنچایز بود. این نسخه توانست کاراکتر‌های به‌یاد ماندی را برای سری پرورش دهد که شاهد استفاده‌ی آن‌ها در عناوین پس از نسخه ی دوم بودیم. محیط راکون سیتی به زیبایی توانایی گنجایش داستان را درون خود دارا می‌باشد. همیشه قسمتی از داستان سرایی که به‌ صورت ناخودآگاه برای ما روایت می‌شود٬ بر عهده‌ی محیط می‌باشد. پس بر خلاف تفکرات این المان از اهمیت ویژه‌ای برای روایت داستان برخوردار است. از هر کمپینی که شروع به بازی کنید٬ شاهد روایتی جداگانه و شخصیت‌های به‌خصوص می‌باشید. همچنین حفره‌های داستانی هر کمپین با کامل کردن دیگری٬ پر خواهد شد.

اگر بار اولتان است که به تجربه‌ی عناوین قدیمی Resident Evil می‌پردازید٬ شاید شاهد برخی از موارد مانند پیشروی کند داستان و یا ایهام‌هایی باشید. برای مثال نحوه‌ی معرفی تایرنت در این بازی و یا مشخص شدن و جمع جور شدن داستان در ساعات پایانی امکان ایجاد گمراهی برای عزیزانی که نسبت به اتفاقات گذشته (نسخه‌ی‌های قدیمی) بی‌خبر هستند٬ را دارد. پس برای ایجاد درک بهتری از بازی٬ دشمنان٬ شیوه ی روایت داستان و .. بهتر است ابتدا نسخه ی قبلی بازی را تجربه کنید و یا مقالاتی را درباره‌ی داستان این سری مطالعه نمایید. نکته‌ی حائز اهمیت دیگر دیالوگ‌های رد و بدل شده برای انتقال حس بازی می‌باشد. متاسفانه در برخی از اوقات شاهد دیالوگ‌های سخیف و شعارگونه‌ای می‌باشیم که از بار بزرگ سالانه‌ی بازی کاسته و حالتی تصنعی به آن می‌دهند. نکته‌ی منفی دیگر افتادن اتفاقات کاملاً ابهام دار و بی‌دلیل تنها و تنها برای برانگیختن احساسات مخاطب است. هیچ توضیحاتی تکمیلی داده نمی‌شود و مخاطب را سردرگم باقی می‌گذارد. همچنین این اتفاقات بسیار غیر منطقی رخ می‌دهند. شیوه‌ی داستان گویی آن‌هم در بستر رئالیزم نیاز به توضیحات و پردازش دارد و این‌گونه عوامل مقداری شیوه‌ی داستان‌گویی را به بالیوود!!!! نزدیک‌تر می‌کند.

خواندن یادداشت‌هایی که در طول بازی پیدا می‌کنید٬ به شما کمک می‌کند تا برخی از معما‌ها را حل کنید. همچنین برخی از این یادداشت‌ها حاوی مطالب مفیدی برای بدست آوردن اطلاعات داستانی است

شخصیت‌های اصلی بازی به‌زیبایی پردازش شده اند و بازی در این موضع حرف‌های بسیاری برای گفتن خواهد داشت. می‌توان ذات قهرمان‌گونه‌ی کندی را با تمام وجود حس کرد. پلیس پرانگیزه و تاره‌کار و سخت جان ما طبق قولی که به مافوق خود داده است عمل می‌کند. فداکاری‌های وی در طول بازی شخصیت و ویژگی‌های او را بهتر از هرچیزی می‌سازد. اهداف این شخصیت رفته رفته شکل می‌گیرد و تبدیل به نماد او می‌شود. از آن طرف با اولین نگاه می‌توان به شخصیت زنانه و پرمهر Clair پی برد. رابطه ی شری و کلیر می‌تواند دلیل واضح‌تری برای صحبت من باشد. این عوامل دست به دست هم داده تا بتواند مقصد٬ هدف و ویژگی‌های شخصیت‌های Resident Evil 2 Remake را برای ما توضیح دهد. اگر بخواهم داستان را بیش از این تجزیه‌ و تحلیل کنم٬ مجبور به لو دادن قسمت‌هایی از بازی می شوم. از آن‌جایی که بسیاری از طرفداران نتوانستند به تجربه‌ی بازی بپردازند٬ از انجام این کار امتنا می‌کنم و آن را به زمانی دیگر موکول خواهم کرد.

تحقق یک رویا

در ابتدا به‌شدت نسبت به Resident Evil 2 Remake بدبین بودم. این بدبینی دو دلیل داشت. اولاً خاطره‌ی تلخ من از رزیدنت اویل ۵ و ۶. دوماً احساس می‌کردم که کپکام قصد به ساده سازی بازی برای فروش بیشتر دارد. خلاصه که با توپی پر٬ بازی را شروع کردم. در ایتدا نیز تماماً بهانه‌های مختلف برای خود جور می‌کردم. چرا کپکام این تغییر را داده٬ چرا فلان و…… پس از ادامه‌ی بازی برای چند ساعت به‌گونه‌ای نظرم تغییر کرد که خود تعجب کرده بودم. بیایید پارامتر‌هایی که از Resident Evil 2 Remake را انتظار داشته‌ایم را بیان کنیم و پس از آن به تجزیه و تحلیل بپردازیم. در کل تمام پارامتر‌های ما در یک جمله خلاصه می شود. ما یک رزیدنت اویل واقعی می‌خواستیم. یک رزیدنت اویلی پر از معما٬ دلهره ٬ کمبود تیر٬ چالش و …. نه آپگرید اسلحه و موج دشمنان و سکانس‌های اکشن و آدرنالین زا.

لیکر‌های دوست داشتنی!! در ادامه‌ی درباره‌ی نحوه‌ی تقابل با این موجودات بیشتر صحبت خواهیم کرد.

در کمال تعجب بازی از تمام موارد مثبتی که ذکر کردم٬ بهره می‌برد. درست است که Resident Evil 2 Remake مقداری نسبت به نسخه‌ی اصلی منتشر شده در سال ۱۹۹۸ ساده‌تر شده است٬ اما آنقدری که بخواهیم درباره‌ی آن گله‌مند باشیم٬‌ نیست. تنها نکته‌ای که باید در نظر بگیریم٬ متفاوت بودن Resident Evil 2 Remake نسبت به نسخه‌ی ۱۹۹۸ است. اما این بازی٬ عنوان دیگری محسوب نمی‌شود. همین جمله بازی را ملزم به انتقال حس بازی اصلی می‌کند. اولین عنصری که قصد بررسی آن را داریم تلفیق عناصر سری مدرن با و Resident Evilهای کلاسیک در ریمیک ۲ می‌باشد. تعامل محیط شخصیت با محیط نرم‌تر از تمام نسخه‌های قبلی این فرنچایز کار شده و به لطف این ویژگی می‌توانید راحت‌تر از همیشه در محیط بازی پرسه بزنید. از آن‌طرف ریکویل بالای سلاح‌ها و delay trigger دوست داشتنی نسخه‌های اول تا سوم لحظات چالشی و زیبایی را برای ما خلق می‌کنند. در حقیقت حرکت روان سری مدرن با المان‌های تیراندازی سری کلاسیک مخلوط شده اند. به نوعی می‌توان گفت Resident Evil 2 Remake تلفیقی کاملاً استاندارد از سری مدرن و کلاسیک فرنچایز رزیدنت اویل می‌باشد.

هنوز هم می‌توان لذت گیج خوردن در ساختمان پیچیده‌ی پلیس راکون ستی را تجربه کرد. معما‌های بازی به دو نوع مقطعی و محیطی تقسیم می‌شوند که هرکدام حرفی برای گفتن خواهند داشت. معما همیشه یکی از مهم‌ترین بخش‌های عناوین Survival Horror بوده و خواهد بود. شاید در ابتدا Resident Evil 2 Remake نتواند در این حیطه قدرتمند ظاهر شود و گه گاه حس کنید که روند بازی از پیچیدگی خاص گذشته‌ی خود خارج شده اما پس از پیشروی بیشتر کاملا نظرتان تغییر خواهد کرد و از چالش‌های فکری قرار گرفته شده در سر راهتان کاملاً راضی خواهید شد. حتی تصور این‌که کپکام بتواند به این خوبی بر روی بازی مانور دهد برایم سخت بود. آن‌هم با عدم حضور میکامی در تیم سازنده‌ی بازی. البته در نظر داشته باشید که گیم‌پلی بازی بی‌ایراد نیست.

برای مثال این راهنما می‌توانست به این سر راستی نباشد و طراحی پیچیده‌تری داشته باشد.

در برخی از شرایط دوربین بازی می‌تواند عامل آسیب‌های جدی‌ای شود. مخصوصاً زمان‌هایی که مستر ایکس به دنبال شما می‌افتد و در راهرو‌های تنگ و تاریک گیرتان می‌اندازد. نکته‌ی منفی دیگر ساده سازی بازی در موارد مختلف است که در ادامه‌ی نقد به آن اشاره خواهم کرد. در کل بازی از رحم و مروت بیشتری نسبت به نسخه‌ی ۱۹۹۸ برخوردار است که خود این موضوع می‌تواند برای برخی غیر قابل هضم و ناخوشایند باشد. البته ناگفته نماند که در ابتدای بازی سه درجه‌ی سختی متفاوت به شما ارائه خواهد شد تا بر حسب سلیقه‌ی خود بتوانید میزان چالش را انتخاب کنید. در درجه‌ی سختی دوست داشتنی Hardcore می‌توانید نزدیک‌ترین حالت به Resident Evil 2 اصلی را تجربه کنید. در درجه‌ی سختی استاندارد نیز مانند رزیدنت اویل ۴ می‌توانید بدون جوهر (ink ribbon) به ذخیره‌ی بازی در ماشین‌های تایپ بپردازید. مکانیک لذت بخش دیگری که در این نسخه شاهد بازگشت آن هستیم٬ Gun Powder ها می‌باشد. بازهم می‌توانید با ترکیب این پودر‌ها مهمات مورد نیاز خود را تامین کنید. صحبت از مهمات شد٬ این قسمت توانسته استاندارد‌های لازمه‌ی بازی‌های Survival Horror پیروی کند. البته آن‌طور که فکر می‌کنید شاهد کمبود مهمات نیسیتیم (همان‌طور که گفتم روند بازی رحم بیشتری نسبت به ۲۰ سال پیش دارد). یکی از نقاط به شدت جذاب و دوست داشتنی بازی٬ معما‌های اختیاری می‌باشد. با حل آن‌ها معمولا آیتم‌های ارزنده‌ای به شما تعلق می‌گیرد. برای حل برخی از این معما‌ها٬ نیاز به خواندن memo های مختلف و گشت و گذار دقیق در بازی خواهید داشت. این‌گونه چالش‌ها همیشه یکی از برترین بخش‌های بازی هستند و بازی‌کننده را مجبور به تحقیق و ریشه‌یابی در بازی می‌کنند.

باز کردن این‌گونه گاو صندوق‌ها اختیاری می‌باشد. یکی از نقاط قوت بازی ایجاد چنین المان‌هایی برای گشت و گذار بیشتر بازی کننده در محیط بازی می‌باشد.

چرا باید ۲nd Run mode را تجربه کنیم؟

در ابتدا که شروع به بازی می‌کنید٬ دو انتخاب به شما داده می‌شود. شما مجبورید از میان Clair و یا Leon یک شخصیت را برای بازی انتخاب کنید. پس از اتمام رساندن هر کمپین٬ مودی با نام ۲nd Run mode برای شما باز می‌شود که می‌توانید وقایع را از دید شخصیت دیگر دنبال کنید. اما این ۲nd Run mode نیز شباهت‌های زیادی با کمپینی که پشت سر گذاشته‌ایم دارد. پس چرا باید آن‌را دوباره تجربه کنیم؟ بیایید دلیل‌ها را مرور کنیم. (در حقیقت اگر بازی را در ابتدا با leon به سرانجام رسانده باشید٬ این بخش حکم Clair B را خواهد داشت و بلعکس)

  1. اسلحه‌های مخصوص: هر کمپین شخصیت مجزا داشته و هر شخصیت اسلحه‌های مخصوص به خود را دارد. به همین دلیل تجربه‌ی هر کمپین گان پلی خاص خود را دارد.

  2. روایت داستان: هر شخصیت هدف مشخصی در Resident Evil 2 Remake دارد. کلیر به دنبال بردارش و لیون به عنوان اولین روز کاری به راکون سیتی وارد می‌شوند. همچنین در هر کمپین با شخصیت‌های جدید همراه می شوید که خود از لحاظ داستانی دارای ارزش‌ها‌ی متفاوت هستند.

  3. راه‌های مختلف در هر کمپین: برخی از نقاط نقشه تنها مختص به یکی از دو شخصیت ما می‌باشد. برای مثال قسمت‌هایی از نقشه‌ی ساختمان پلیس راکون سیتی تنها با کلیر قابل دسترسی می‌باشد. از این حیث برای تکمیل بیشتر بازی می‌بایست در هر دو کمپین را تکمیل کنید

  4. پازل‌های متفاوت: برخی از پازل‌های این دو کمپین شباهت‌های زیادی با یک‌دیگر دارند اما در نهایت می‌توان پازل‌های متنوعی در هردوی آن‌ها پیدا کرد. همچنین شیوه‌ی حل این معما‌ها نیز در هر دو کمپین تفاوت‌هایی دارد که موجب جداسازی نسبی این دو کمپین از یک‌دیگر می‌شود. هر چند که می‌شد شیوه‌ی بهتری در نظر گرفت……

  5. مشاهده‌ی پایان اصلی: برای این مورد توضیحی نخواهم داد. فقط بدانید با تمام کردن تنها یک خط داستانی قادر به مشاهده‌ی پایان اصلی بازی نخواهید بود

شهر مه گرفته‌ی راکون سیتی زیبا‌تر از هر زمانی به تصویر کشیده شده است

نکته‌ی قابل بررسی دیگر طراحی دشمنان Resident Evil 2 Remake می‌باشد. سخت جان بودن آن‌ها و طرز حملاتشان٬ کاملاً استاندارد و متناسب با فضا و سبک بازی طراحی شده است. درست همانند سه‌ نسخه‌ی اول نمی‌توانید از کشته شدن زامبی‌ها مطمئن شوید (مگر اینکه بتوانید کله‌ی زامبی را منفجر کنید). در هر صورت اولویت خود را در مصاف یک زامبی فرار بگذارید و تا می‌توانید مهمات را ذخیره کنید. خدا را شاکریم که شخصیت اصلی از ابتدا نقشه‌ی مکان‌هایی که تا به حال به آن‌جا نرفته است را ندارد! و باید برای جستجو‌ی نقشه٬ مقداری زمان صرف کنیم. البته نقشه‌های به نوعی در جای آسانی قرار گرفته‌اند و زیاد برای پیدا کردن آن‌ها به مشکل برنخواهید خورد. یکی دیگر از ساده‌سازی دیگر بازی مربوط به راهنمایی‌های نقشه می‌شود. برای مثال اگر فراموش کنید که آیتمی را از اتاقی بردارید٬ این آیتم در نقشه‌ی شما ظاهر می‌شود و به نوعی کار گشت و گذار را برای مخاطب آسان‌تر می‌کند.

تنوع دشمنان نیز در سطح راضی کننده‌ای قرار دارد. در Resident Evil 2 Remake شاهد بازگشت لیکر‌های دوست داشتنی هستیم. تقابل با این‌گونه جانوران از روش خاصی بهره می‌برد که این خود به جذابیت و تنوع بازی می‌افزاید. همچنین سکانس‌های مربوط به تعقیب و گریز مستر ایکس بسیار هنرمندانه و با دقت کار شده است. آن‌قدری که تا صدای پای این موجود را بشنوید٬ به دنبال اتاقکی خالی خواهید گشت تا در آن قایم شوید!! بیشتر درباره‌ی Survival بودن بازی با شما صحیت کردم. در ادامه کمی درباره‌ی اتمسفر بازی و قسمت Horror نیز صحبت می‌کنیم.

نکاتی برای مخاطبینی که برای بار اول به تجربه‌ی Resident Evil 2 می‌پردازند

  1. تا می‌توانید در ذخیره‌ی مهمات صرفه جویی کنید: در بسیاری از موقع می‌توانید از دست زامبی‌ها فرار کرده و مهمات خود را در اینونتوری نگه دارید. همچنین هیچ‌گاه برای کشتن لیکر‌ها تلاش نکنید. لیکر‌ها به سادگی قابل دور زدن هستند. آن‌ها از نعمت بینایی برخوردار نبوده!! اما قوت شنوایی بالایی دارند. پس در صورت مشاهده‌ی لیکر ابتدا خونسردی خود را حفظ کرده و سپس از دویدن و شلیک کردن امتنا کنید. به آرامی از کنار آن‌ها عبور کنید. همچنین به هیچ عنوان به تن و بدن زامبی‌ها شلیک نکیند. تنها نقطه ی آسیب پذیر زامبی‌ها سر آن‌هاست.

  2. برای آسیب رساندن از چاقو استفاده نکنید: اگر موفق به تجربه‌ی رزیدنت اویل ۵ و ۶ شده باشید٬ ممکن است با خود بگویید که چاقو وسیله‌ی مناسبی برای ذخیره مهمات و نابود کردن دشمنان است. در Resident Evil 2 ریمیک این‌طور نیست. زامبی‌ها هیچ اهمیتی به ضربات چاقوی شما نخواهند داد و حتی Stagger نیز نمی‌شوند. تنها می‌توانید در مواقعی از چاقو استفاده کنید که یک دشمن پیش روی خود دارید و دشمن مذکور بر روی زمین افتاده باشد!

  3. پیشروی خود را در یک Slot ذخیره نکنید: همیشه از چند جایگاه برای ذخیره‌ی بازی در ماشین تایپ استفاده کنید. ممکن است که در طول بازی اشتباهاتی را انجام دهید که جبران آن‌ها سخت باشد. با سیو کردن در چند جایگاه مختلف می‌توانید به سادگی به قبل از انجام دادن این اشتباهات بازگردید و این‌بار با تجربه‌ی بیشتری به پیشروی خود بپردازید

  4. محیط‌ها را به‌خوبی جستجو کنید: همیشه یادداشت‌هایی که در سرتا سر بازی پیدا می‌کنید را به دقت مطالعه کنید. هم اطلاعات داستانی خوبی دریافت خواهید کرد و هم می‌توانید برخی از معماهای اختیاری بازی را حل کنید. تاریخچه‌ی بسیاری از محیط‌ها و دشمنان نیز برای شما روشن می‌شود.

  5. Inventory محدود نیاز به مدیریت خواهد داشت: البته می‌توانید جایگاه ایونتوری خود را با پیدا کردن Bag هایی در سر تاسر بازی افزایش دهید ولی در هر حال باید توجه داشته باشید که برخی آیتم‌ها را در جعبه‌ی بزرگ بازی ذخیره کنید. و در زمان نیاز دوباره به سراغ آن‌ها بروید. این جعبه‌های ذخیره‌ی بزرگ در نقاط مختلف بازی قرار دارند و همه به هم مرتبط هستند. پس جای نگرانی برای شما باقی نمی‌ماند.

صدا٬ دوربین٬ حرکت

کپکام همیشه در بهینه سازی عملکردی استادانه از خود نشان داده است. هنوز هم بهینه‌ترین عنوان نسل هشتم بازی‌های کامپیوتری رزیدنت اویل ۷ می‌باشد. Resident Evil 2 Remake نیز از این قاعده مستثنی نیست. در طول بازی هیچوقت شاهد افت فریم نخواهیم بود. بازی عاری از هرگونه باگ یا مشکل فنی می‌باشد. همچنین بر روی سیستم‌های ضعیف‌ نیز اجرا می‌شود. حرکات اعضای بدن و انیمیشن‌‌های شخصیت‌های اصلی نیز حالت واقع‌گرایانه و خوبی دارند. نورپردازی‌ها بسیار خلاقانه و زیبا انجام شده است. در طول بازی در محیط‌‌های تاریکی قرار خواهید گرفت که گاهاً روزنه‌‌های نور٬ افکت‌های جالبی را به آن‌ها اضافه می‌کند. لوکیشن‌های مربوط به ۲۰ سال گذشته به زیبایی هرچه تمام‌تر دوباره سازی شده اند و آماده‌اند تا شما را در دنیای رزیدنت اویل غرق کنند.

حس نوستالژیک و غیرقابل تعویض!!! به صورت کلی روند بازی تحت تغییرات بزرگی قرار گرفته است

هیچ‌گاه رسالت بازی‌های کامپیوتری را جلوه‌های بصری بالا و گرافیک‌های شاخ غول شکن ندانستم٬ ولی این طرز فکر دلیل نمی‌شود تا از جلوه‌های بصری Resident Evil 2 Remake صرف نظر کنیم و آن‌ها را نادیده بگیریم. صورت‌های شخصیت‌ها و حتی دشمنان بازی با وسواس بالایی طراحی شده اند به طوری که جزئیات زیادی را می‌توانید در آن مشاهده کنید. از آن طرف راکون سیتی و ساختمان پلیس این شهر نیز به خوبی به‌تصویر در آمده‌اند. اتمسفر سازی Resident Evil 2 Remake تلفیقی از چند عنصر مهم می‌باشد. اولین آن‌‌ها طراحی محیط و رنگ آمیزی است. دومین را می‌توان دشمنان بازی و نحوه‌ی جای‌گیریشان در محیط قلمداد کرد و سومین عامل که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است٬ صداگذاری به‌شدت عالی به همراه موسیقی پس‌زمینه‌ی بازی می‌باشد. محیط زنگ زده‌ی ساختمان پلیس با صدای قدم‌های مستر ایکس و خر خر زامبی‌ها دلهره‌آور و راضی کننده از آب در آمده‌اند. بخش صدا گذاری و طراحی بصری قابل تجزیه و تحلیل بیشتری هستند اما چیزی به جز تعریف از من نخواهید شنید. پس صحبت درباره‌‌ی این المان‌ها را در همین جا به پایان می‌رسانم.

جمع بندی
هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم که کپکام قصد بازگرداندن رزیدنت اویل به حالت کلاسیک خودش را داشته باشد. با عرضه‌ی Resident Evil 2 Remake نظر سرسخت‌ترین طرفداران نیز جلب خواهد شد. بازی دوباره‌ خاطرات راکون سیتی را با معما‌های جذاب٬ گیم‌پلی فوق‌العاده٬ صداگذاری بی‌نظیر٬ طراحی مرحله‌ی پیچیده و لذت بخش٬ داستان سرایی خوب و البته ایراد‌‌های کوچکی برای ما زنده می‌کند. شاید بازی مقدار کمی نسبت به قبل ساده شده باشد و یا در مواقعی دوربین بازی سر به سرمان بگذارد و یا گاهاً شاهد دیالوگ‌های کودکانه‌ای در بازی باشیم٬ ولی هیچ‌یک از آن‌ها باعث نمی‌شود که این عنوان ندرخشد و ما را ناامید کند. Resident Evil 2 Remake یکی‌ از بهترین عناوین ۲۰۱۹ می‌باشد. اگر مثل بنده دلتان برای حال و هوای کلاسیک فرنچایز تنگ شده٬ در تهیه این عنوان شک نکنید.
نقاط قوت
  • معما‌های راضی کننده
  • ایجاد اتمسفری جذاب و تعلیق رضایت بخش
  • بازگشت شکوه‌مندانه فرنچایز به ریشه‌ها
  • طراحی‌های خوب وو پیچیده‌ی محیط‌های بازی
  • صداگذاری حرفه‌ای و متناسب
  • خلاقیت در روند بازی و تغییرات حاصل در گیم‌پلی نسبت به نسخه‌ی اصلی که اکثراً باعث ایجاد رضایت می‌شود
نقاط ضعف
  • برخی دیالوگ‌ها سخیف٬ خام و کودکانه
  • مشکلات جزئی دوربین
  • ساده سازی برخی از المان‌ها نسبت به نسخه‌ی اصلی
  • ابهامات داستانی که هیچ‌گاه برطرف نشدند
9
شگفت انگیز
نوشته شده توسط
Hatred is corrosive of a person's wisdom and conscience

رای بدهید!

14 2

۸ دیدگاه ها

  1. سلام
    من وقتی بازی رو شروع کردم تنها چیزی که تو ذوقم زد رزولوشن بسیار پایین و بد کیفیت یه سری از تکسچر های بازی مثل بعضی تابلو ها یا نوشته هایی که اینورو اونور پراکنده شدن بود.
    اول فکر کردم که مثلا شاید باید صبر کنم تا لود شن ولی بعد رفتم تو یوتوب دیدم که مال بقیه هم همینطوره که البته خیلی هم مهم نیست.
    یه چیز دیگه اینکه من اصلا حرف شما رو در مورد ساده سازی بازی نسبت به بازی اورجینال قبول ندارم (به غیر از اون مورد مپ بازی که جای آیتم هارو مشخص میکنه) مخصوصا این حرف که بازی روی هاردکر نزدیک ترین تجربه به نسخه ی اورجیناله واقعا اغراق آمیزه. مثلا رد شدن از کنار زامبی ها بدون اینکه ما رو بگیرن توی ریمیک خیلی چالشی تره و همچنین کمبود مهمات توی ریمیک به نظره من حتی بدتر هم هست.
    یه نکته دیگه اینکه با اینکه من خودم گرافیک هیچوقت اولین چیزی نیست که تو یه بازی بهش توجه میکنم ولی نمیشه منکر این شد که یه همچین جهش گرافیکی باعث ترسناکتر شدن بازی نشده

    0
    پاسخ
    • درود
      سپاس از این که وقتتون رو گذاشتید و مطلب رو مطالعه کردید
      در وهله‌ی اول باید خدمتتون عرض کنم که بالطبع هوش مصنوعی بازی نسبت به ۲۰ سال گذشته پیشرفت‌های زیادی داشته و از این حیث می‌تونیم بگیم که دلیل سخت‌تر شدن فرار از دست زامبی‌ها این بوده. ولی منظور بنده از ساده سازی تنها آسون‌تر شدن بازی نبوده. یک سری المان‌ها مانند وجود Ink Ribbon برای ذخیره سازی در درجه‌ی سختی معمولی برداشته شده که هیچ نیازی به این کار نبوده. یا برخی از معما‌ها طراحی کاملاً سر راستی داشتن و هیچ‌گونه چالشی رو برای مخاطب ایجاد نمی‌کردند
      مثال‌های بیشتری توی متن هست که با خوندن اون می‌هونید متوجه منظور بنده بشید

      0
      پاسخ
    • دوست عزیز تنظیمات گرافیکتو درست کن مطمئن باش درست میشه

      0
      پاسخ
  2. سلام و تشکر از منتقد گرامی
    عجب بازی بود
    عجب بازی بود
    عجب بازی بود
    خیلی حال کردم باهاش خیلی وقت بود منتظر یه ایول ناب بودم
    البته من که (طرفدار واقعی ) نیستم
    همین الان اخر بخش کلیر بودم اودم بیرون یه استراحتی بکنم یهو چشم خورد به این پست
    در کل منم نظرم با منتقد تقریبا ۹۵ درصد یکیه و بخوام بنویسم چیز جدیدی نیست برا گفتن
    فقط کاش تفاوت های سناریو ای و بی مثل نسخه اصلی زیاد بود
    و بازی دیفیکالیت هاش اصلا درست نبود از یه طرف نرمال خیلی راحت بود و از یه طرف هاردکور در بعضی جاها بشدت غیر منطقی سخت بود ولی در ۹۰ درصد مواقع خوب بودش هاردکور
    و کاش در نرمال هم این جوهر برا ذخیره به تعداد محدود بود

    0
    پاسخ
    • تشکر بابت این که نظرتون رو با ما در میون گذاشتید

      0
      پاسخ
  3. بنظرم باید توی گیم‌پلی بازی هم تعییرات ایجاد کنن بعد از سه نسخه تکرار‌نشدنی ۱ تا ۳ و رفتن میکامی بازی کلا سبک کال اف گرفته و واقعا نیازه یه تغییر اساسی داره . از نقدتون واقعا ممنون امیدوارم همینطور که گفتین شده باشه و ارزش اصلی بازی برگشته باشه

    0
    پاسخ
    • تغییراتی ایجاد شده و از لحاظ بنده راضی کننده بوده. بازی در سطح کیفی خوبی قرار داره و اگر از طرفداران نسخه‌های کلاسیک هستید٬ انشالله که لذت زیادی خواهید برد. تشکر از اینکه وقت گذاشتید و مطلب رو مطالعه کردید.

      0
      پاسخ
  4. سلام
    راستش بنظر من بازی نسبت به نسخه هفتم یک عقبگرد بود. اولا بازی رو میشد توی حدود ۷ ۸ ساعت تموم کرد که بنظرم خیلی کوتاهه. دوما این که بازی از نیمه دومش که کاراکتر اصلی از ساختمون پلیس خارح میشه، خیلی خطی و از پیش تعیین شده است. حتی جاهایی که مهمات گذاشته شده، دقیقا محل باس فایت هاست که برای استاندارد ۲۰۱۹ جالب نیست. مشکل سوم اینکه شروع دوباره بازی با کاراکتر دوم جذابیتی نداره چرا که اکثر مکان ها یکسان اند. گرافیک بازی بنظر من از نسخه هفتم هم ضعیف تر بود. صورت ها خیلی مصنوعی بودند و حس منتقل نمیشد..
    علت اینکه بازی نمره بالایی گرفت، اون حس تجدید خاطره برای گیمرهایی بود که تو کودکی شون رو پلی استیشن باهاش حال کرده بودند

    0
    پاسخ

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز مشخص شده اند *

شما می توانید از این ها استفاده کنید HTMLبرچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

رمز فراموش شده

لطفا نام کاربری یا آدرس ایمیل خود را وارد نمایید. شما یک لینک برای ایجاد یک رمز عبور جدید از طریق ایمیل دریافت خواهید کرد.