خانه » چقدر احتمال دارد قابلیت Backward Compatibility در پلی‎استیشن ۵ بازی‎های قبل از PS4 را پشتیبانی کند؟

چقدر احتمال دارد قابلیت Backward Compatibility در پلی‎استیشن ۵ بازی‎های قبل از PS4 را پشتیبانی کند؟

شرکت مایکروسافت چندی پیش اعلام کرد که قابلیت Backward Compatibility کنسول نسل بعدشان از تمام محتوای حال حاضر که بر روی ایکس باکس وان قابل دسترسی است بهره‎مند خواهد بود. این به این معنی است که دارندگان ایکس باکس نسل بعد، به راحتی می‎توانند بازی‎های ایکس باکس وان و ایکس باکس 360 را تجربه کنند. قطعاً کنسول نسل بعدی مایکروسافت با این قابلیت کلکسیونی از عناوین با ارزش کنسول خود را در دسترس کاربران می‎گذارد. از طرف دیگر، شرکت سونی تنها به گفتن این که پلی‎استیشن ۵ از این قابلیت پشتیبانی می‎کند بسنده کرده و جزئیات خاصی پیرامون آن به اشتراک نگذاشته است. در ادامه، به بررسی احتمال پشتیبانی این قابلیت از بازی‎های کنسول‎های قدیمی‎تر شرکت سونی می‎پردازیم. با وبسایت نوین اسپات همراه باشید.

قابلیت Backward Compatibility به خودی خود استفاده‎های فراوانی دارد و چیزی است که کنسول‎ها از خیلی وقت پیش به آن نیازمند بوده ولی از اجرایش سر باز می‎زدند. همین که کنسول نسل بعد شرکت سونی از این قابلیت برای پلی‎استیشن 4 بهره می‎برد، بسیاری را خوشحال کرده و یکی از بزرگ‎ترین نگرانی‎ها در مورد نسل بعد را برطرف کرده است. اگر از نظر مالی به این موضوع نگاه کنیم، قابلیت Backward Compatibility سود بسیاری برای این شرکت دارد زیرا با آوردن عناوین پلی‎استیشن 4 به کنسول نسل بعد، هم از رقابت عقب نمی‎ماند و هم سود بسیاری از فروش این بازی‎ها به دست می‎آورد. اما سوال اینجاست که آیا سونی از عناوین کنسول‎هایی مانند پلی‎استیشن 1، پلی‎استیشن 2 و پلی‎استیشن 3 نیز پشتیبانی خواهد کرد؟

Backward Compatibility در پلی استیشن 5

جواب این سوال برای کنسول پلی‎استیشن 4 منفی بود که به خودی خود امر عجیبی است زیرا از دید تکنیکی نیز دلیلی ندارد که اجازه اجرای عناوین پلی‎استیشن 1 و ن بر روی این کنسول داده نشود ولی با این وجود، سونی چنین کاری را انجام نداد. البته بخشی تحت نام عناوین کلاسیک پلی‎استیشن 2 وجود دارد که برخی بازی‎ها را با بهبودهایی هر چند کم بر روی این کنسول قابل اجرا می‎سازد، ولی توجه زیادی به این بخش نمی‎شود و واقعاً آن قدر که لازم است محتوا ندارد. با این که پلی‎استیشن 4 در حدی قدرتمند بود که بتواند عناوین این دو کنسول و حتی عناوین پلی‎استیشن 3 را نیز اجرا کند، شرکت سونی دست به چنین کاری نزد.

البته، قضیه کنسول پلی‎استیشن 3 با دو کنسول دیگر این شرکت فرق دارد. به دلیل پردازنده سلولی عجیب این کنسول، اجرا و شبیه سازی بازی‎های آن نسبت به دو کنسول دیگر سخت‎تر است. پلی‎استیشن 4 به درستی نمی‎تواند بازی‎های آن را شبیه سازی کند. اما اگر نیم نگاهی به قدرت کنسول نسل بعد بیاندازیم، قطعاً این کار حتی چالش نیز محسوب نمی‎شود. پس از نظر تکنیکی، به معنای واقعی کلمه هیچ دلیلی وجود ندارد که پلی‎استیشن ۵ از این قابلیت بهره نبرد. قطعاً چنین چیزی آن را به یک کنسول رویایی برای طرفداران شرکت سونی تبدیل می‎کند.

پلی‎استیشن ۵ Backward Compatibility

با این حال، تجربیات با کنسول پلی‎استیشن 4 نشان می‎دهد که حتی با وجود ممکن بودن از نظر تکنیکی، اعمال Backward Compatibility آنچنان ساده نیست. پس همچنان ممکن است که این قابلیت شرکت سونی، تنها از پلی‎استیشن 4 بهره ببرد و در بهترین حالت، بتوان عناوین کنسول‎های قدیمی‎تر را مانند سیستمی که برای عناوین کلاسیک در پلی‎استیشن 4 در نظر گرفته شده اجرا کرد. دلایل زیادی نیز برای این امر وجود دارد.

سازش سخت افزارهای جدید با محتوای قدیمی، به دو نوع است؛ یکی Native و دیگری Emulated نامیده می‎شود. Native به این گونه است که سخت افزار جدید، همان سخت افزار قدیم است (قطعاتی از آن را در خود دارد) و محتوای آن (در این مقوله بازی‎ها) بدون هیچگونه اضافات خاصی در سخت افزار جدید اجرا خواهد شد. یعنی می‎شود گفت در هنگام اجرای بازی‎های قدیکی، سیستم سخت افزاری جدیدتر و قدرتمندتر در واقع همان سیستم سخت افزاری قدیم است و همان کارکرد آن را ارائه می‎دهد. این نوع از سازگاری را در کنسول‎هایی چون پلی‎استیشن 2 (با کنسول پلی‎استیشن 1)، مدل‎های اولیه پلی‎استیشن 3 (با پلی‎استیشن 2)، کنسول Wii (با GameCube)، کنسول Wii U (با Wii) کل کنسول‎های Gameboy و DS و البته 3DS، شاهد بودیم. در این نوع، بازی‎ها بدون استفاده از هر گونه شبیه سازی، درست آن جور که باید اجرا می‎شوند و حتی لازم نیست دوباره آن را خریداری کنید. درست است که بازی شما بر روی کنسول قدیمی‎تر لایسنس اجرا گرفته، ولی در کنسول جدید نیز بر اساس آن که همان قطعات قدیمی را در خود دارد، بازی بدون نیاز به بازخرید اجرا می‎شود و می‎شود تک تک عناوین را تجربه کرد.

از طرف دیگر، اجرای بازی‎های قدیمی روی سیستمی جدید به دور از هر گونه بهبودی است. در ضمن، قرار دادن قطعات سخت افزاری قدیمی بر روی سیستمی جدید، بسیار هزینه‎بر است زیرا بعضی از آنان ممکن است مدت طولانی باشد که از تولید خارج شده‎اند و یافتن و یا تولید دوباره‎شان کاری سخت و ناممکن است. این ویژگی قدرت سخت افزار جدید محدود می‎کند زیرا سیستم جدید، نیز نمی‎تواند بسیار قوی‎تر از سخت افزار قدیمی باشد و شرایطی مانند آن چه بر سر کنسول Wii U آمد رخ می‎دهد. از طرف دیگر، قیمت آن نیز به طور غیرقابل باوری افزایش می‎یابد و شرایطی مانند پلی‎استیشن 3 پیش می‎آید که در ابتدای عرضه 599 دلار قیمت داشت!

پلی‎استیشن ۵ Backward Compatibility

راه حل این مشکل، نوع دوم سازش یعنی Emulated است. سیستم‎های شبیه سازی شده، به نوعی تظاهر می‎کنند که همان کنسول قدیمی هستند و شروع به اجرای بازی‎های قدیمی می‎کنند. تا زمانی که سخت افزار جدید به اندازه کافی قدرتمند باشد، مشکلی پیش نمی‎آید و حتی شاید بتوان شاهد بهبودهایی نیز بود. این نوع از سازگاری نیز قطعاً مشکلاتی دارد. از نمونه آنان می‎توان به مشکلات پیش بینی نشده در اجرای برخی بازی خاص اشاره کرد. بعضی عناوین که ممکن است به گونه‎ای متفاوت و با در نظر داشتن سخت افزار قدیمی و کاملاً مطابق با آن ساخته شده باشند، همیشه در اجرا به صورت شبیه سازی شده با ایراداتی عجیب و پیش بینی نشده روبرو می‎شوند.

از طرف دیگر، اجرای بازی به صورت شبیه سازی شده حال به هر دلیلی که باشد، اجازه ناشر آن را لازم دارد و شما نیاز است که بازی را دوباره خریداری کنید. این مشکل زمانی جدی می‎شود که ناشر به هر دلیلی نخواهد زیر بار لایسنس اجرای بازی برای دستگاه شبیه ساز برود و مشکلی مانند عرضه نشدن سه گانه Crash Bandicoot برای PS Vita در آمریکای شمالی به وجود می‎آید که سونی و Activision نتوانستند بر سر موضوع لایسنس آن به توافق برسند. به عبارت دیگر، اجرای تمام بازی‎های مورد نظرتان از طریق شبیه سازی، غیرممکن است و در بهترین حالت چیزی شبیه به قابلیت Backward Compatibility ایکس باکس وان در حال حاضر به وجود می‎آید که برخی بازی‎ها بدون مشکل قابل اجرا هستند ولی هنوز هم عناوینی وجود دارد که به احتمال زیاد هیچ وقت موفق به اجرا نمی‎شوند. پس اگر سونی بخواهد از بازی‎های کنسول‎های قدیمی‎اش در پلی‎استیشن ۵ بهره ببرد، لازم است سخت افزار قدیمی پلی‎استیشن 2 و 3 را نیز در آن لحاظ کند یا راه شبیه سازی کردن را در پیش بگیرد که این نیز خود مشکلات فراوانی به بار می‎آورد.

همانطور که می‎دانید، شرکت سونی مشکلات عجیبی در زمینه دریافت دوباره حق لایسنس بازی‎ها و از این قبیل مسائل دارد. حال می‎خواهد به خاطر ناتوانی آن شرکت یا دلایل دیگر باشد ولی اکثر اوقات توافقی بین طرفین حاصل نمی‎شود. شکست‎هایی مانند PlayStation All Stars Battle Royale و یا پلی‎استیشن کلاسیک به خوبی نمایش می‎دهند که این شرکت اهمیت زیادی به مسائل حقوقی نمی‎دهد. چنین چیزی را PS Vita نیز به خوبی ثابت کرد که سخت افزارهای قدیمی در آن لحاظ شده و از روش شبیه سازی استفاده نشده بود.

پلی‎استیشن ۵ Backward Compatibility

در هر صورت، اگر قرار است پلی‎استیشن ۵ بتواند عناوین کنسول‎های قبل را اجرا کند، بسیار محدود خواهد بود؛ حتی محدودتر از آن چه بر روی ایکس باکس وان شاهد هستیم. ممکن است شباهت‎هایی نیز با پلی‎استیشن کلاسیک داشته و بازی‎ها صرفاً به صورت دیجیتالی از طریق فروشگاه PSN و نه فیزیکی در دسترس باشند.

البته توجه داشته باشید که کل این تحلیل می‎تواند اشتباه از آب در آید و سونی بخواهد سخت افزار کنسول‎های قبل را در پلی‎استیشن ۵ لحاظ کند و یا روش شبیه سازی را در پیش بگیرد و با موفقیت حق لایسنس بسیاری از بازی‎ها را به دست آورد. در هر صورت، اگر به یاد داشته باشید، کلکسیون عناوین پلی‎استیشن 1 که بر روی پلی‎استیشن 3 و PSP در دسترس بودند، کافی و مناسب بود. ولی سونی در چند سال اخیر به طور واضح نشان داده است که اهمیتی به مسائل حقوقی نمی‎دهد مگر سودی در آن نهفته باشد. قابل توجه است که با اجرای قابلیت Backward Compatibility به طور کامل با تمام کنسول‎های قبلی این شرکت، سود بسیاری به دست می‎آید و قطعاً ارزش سختی‎هایش را دارد. در هر صورت، به نظر می‎رسد قرار نیست پلی‎استیشن ۵ به طور کامل از تمام بازی‎های کنسول‎های پیشین پشتیبانی کند ولی باز هم نمی‎توان با قطعیت نظر داد و بایستی منتظر جزئیات و اخبار بیشتری از این کنسول بود.

نوشته شده توسط
the only time people really have value is when they act according to their own will

رای بدهید!

1 2

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز مشخص شده اند *

شما می توانید از این ها استفاده کنید HTMLبرچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>