خانه » تاثیرگذارترین بازی‌های قرن ۲۱ | قسمت هشتم | Call Of Duty 4: Modern Warfare

تاثیرگذارترین بازی‌های قرن ۲۱ | قسمت هشتم | Call Of Duty 4: Modern Warfare

قصد داریم به بررسی بازی‌هایی بپردازیم که یا سطح توقعات بازیکنان را تغییر دادند، یا محدودیت‌های موجود در یک ژانر بازی را گسترش دادند و تعاریف جدیدی را در یک ژانر بازی ارائه کردند و یا در آن‌ها موضوعات جدیدی وجود داشت که بازی‌های دیگر به آن نپرداخته بودند و چیز جدیدی محسوب می‌شدند. برخی از بازی‌های موجود در این فهرست به قدری تأثیر گذار بودند که تبدیل به منبع الهامی برای نسل‌های متوالی توسعه دهندگان بازی شدند. برخی از بازی‌های دیگری که در فهرست به آن‌ها اشاره شده است توانستند اقتصاد بازی‌های ویدیویی را به طور کلی دگرگون کنند. این عناوین تأثیرگذار تنها مورد توجه توسعه دهندگان بازی قرار نگرفتند بلکه بازیکنان و در برخی موارد یک جامعه‌ی بزرگ را تحت تأثیر قرار دادند. در زیر قصد داریم به بررسی 10 مورد از تأثیرگذارترین بازی‌های ویدیویی قرن 21 بپردازیم. در هشتمین قسمت از این سری به بازی Call of Duty 4: Modern Warfare خواهیم پرداخت. در ادامه همراه نوین اسپات باشید.

در حال حاضر تقریباً هر ساله یک نسخه‌ی جدید از مجموعه‌ی Call Of Duty منتشر می‌شود. این مجموعه هم اکنون شهرت و محبوبیت بسیار زیادی پیدا کرده است اما در سال 2007 رقبای بسیاری برای آن وجود داشت. سال 2007 را می‌توان نقطه‌ی تحولی در تاریخ بازی‌های ویدیویی دانست؛ مخصوصاً برای عناوین شوتر. عناوینی مثل BioShock، Team Fortress 2 و Halo 3 جزو شوتر های اول شخصی بودند که در این سال منتشر شدند. عناوین تأثیر گذار و محبوب دیگری نیز مانند Mass Effect، Assassin’s Creed و Portal هم که امروزه شهرت و محبوبیتان دست کمی از Call Of Duty ندارد در همین سال 2007 منتشر شدند. امروزه هیچ کس انتظار ندارد که یک نسخه‌ی جدید از مجموعه‌ی Call Of Duty که هر ساله منتشر می‌شود، بتواند تأثیر عمیقی بر روی صنعت گیم بگذارد و تا سال‌ها نامش در خاطر طرفداران باقی بماند. درست است که این مجموعه برای ناشرش پول بسیار زیادی به ارمغان آورده است و میزان فروش بالایی دارد اما با انتشار هر نسخه‌ی جدیدی از آن، دیگر کسی درباره‌ی نسخه‌ی سال گذشته صحبتی نمی‌کند و تقریباً آن نسخه به دست فراموشی سپرده می‌شود. اما در سال 2007، نسخه‌ی چهارم این مجموعه که Modern Warfare نام داشت توانست سری در بین سرها در بیاورد و به عنوانی ماندگار تبدیل شود. این بازی به هیچ وجه از قاعده‌ی بالا پیروی نمی‌کرد و اگر هنوز هم از طرفداران قدیمی این مجموعه سؤال کنید که بهترین و خاطره انگیز ترین نسخه‌ی این مجموعه کدام بود به احتمال زیاد با پاسخ Modern Warfare روبرو می‌شوید. این بازی نه تنها توانست مسیر مجموعه‌ی کالاف دیوتی را تغییر دهد بلکه توانست از پایه و اساس تغییراتی در شوتر های چند نفره به وجود بیاورد و تأثیرات آن تا دهه‌های آینده در صنعت گیم حس شود.

تقریباً از 10 سال قبل از انتشار این بازی، شوتر های اول شخص دستخوش تغییرات بسیار زیادی واقع شدند. در اواسط دهه‌ی 90 میلادی به لطف پیشرفت‌های تکنولوژی و بهبود بازی‌ها از نظر فنی، شوتر های اول شخص بر روی رایانه‌های شخصی روز به روز در حال تکامل بودند. در سال 1998 عنوان Half-Life توانست استانداردهای جدیدی را در روایت داستان عناوین اول شخص و به طور کلی در بازی‌های ویدیویی ایجاد کند. بخش چند نفره در این ژانر، چه آنلاین چه لوکال، از نظر تکنیکی بهبود پیدا کردند؛ مخصوصاً در بخش مچ میکینگ و کنترل آن‌ها بر روی کنسول‌های بازی. بخش عظیمی از این پیشرفت به لطف بازی Halo 2 و ایکس باکس لایو ممکن شد. بعد از این اتفاقات نوبت به مجموعه‌های Medal of Honor و Call of Duty رسید. این دو مجموعه سر و صدای بسیار زیادی به پا کردند و با آوردن فضای جنگ جهانی دوم به ژانر شوتر اول شخص در اوایل دهه‌ی 2000 توانستند مخاطبان زیادی را به سمت خود جذب کنند.

Modern Warfare

Modern Warfare بخش عظیمی از موفقیت خود را مدیون این عناوین بود. شاید اگر این بازی‌ها ژانر شوتر اول شخص را به این نقطه نمی‌رساندند این بازی هم هیچ گاه به چنین موفقیتی دست پیدا نمی‌کرد. این صحبت به خصوص در بخش کمپین بازی به وضوح مشاهده می‌شود چرا که Modern Warfare تقریباً در این بخش هیچ گونه نو آوری جدیدی نداشت بلکه توانست به خوبی بر اساس فونداسیونی که عناوین پیشین ایجاد کرده بودند و با پیروی از فرمول آن‌ها، یک بخش تک‌نفره‌ی داستانی به یاد ماندنی ایجاد کند. اگر امواج دشمنان و صحنه‌های از پیش برنامه ریزی شده‌ی کمپین را نادیده بگیرید تنها یک مسیر خطی باقی می‌ماند که در آن چند چک پوینت قرار دارد. در همان زمان «جف گرتسمان»، منتقد سایت گیم اسپات، ادعا کرده بود که کمپین بازی به طرز تعجب آوری کوتاه است اما نکته‌ی مهم این جمله عبارت “تعجب آور” است. غرق شدن در بخش‌های اکشن فوق‌العاده‌ی بازی تقریباً غیر قابل اجتناب بود. داستان تخیلی اما قابل باور آن نیز که اکنون در دنیای مدرن روایت می‌شد به حدی خوب بود که در خاطر بازیکنان ماندگار شد. گرتسمان در نقد خود به یکی از مأموریت‌های بدنام این بازی نیز که All Ghillied Up نام داشت اشاره کرد و آن را این گونه توصیف کرد:

لحظه‌ای نفس‌گیر در کمپینی که مملو از لحظات نفس گیر است.

Modern Warfare سعی کرد چیزهای جدیدی را امتحان کند. این اولین عنوان از مجموعه‌ی Call of Duty تا آن زمان بود که در دوران جنگ جهانی دوم جریان نداشت. این اولین عنوانی بود که از ریشه‌های این مجموعه فاصله گرفت و دیگر نمی‌شد آن را رقیبی برای Medal of Honor خواند. این عنوان همچنین مانند سایر عناوینی که درباره‌ی جنگ جهانی دوم بودند، غیر قابل باور نبود و شما در آن قدرت باور نکردنی و شگفت انگیزی نداشتید. گرتسمان در سال 2007 به خوبی به این نکته اشاره کرده بود:

در دنیایی که پر از بازی‌های جنگی شده است که در آن‌ها شخصیت‌های مثبت بدون این که حتی یک خراش بردارند از صحنه‌ی نبرد خارج می‌شوند و در نهایت دنیا در صلح مطلق فرو می‌رود، Call of Duty 4 جوری شما را از خواب غفلت بیدار می‌کند که گویا یک سل آب یخ روی صورتتان ریخته‌اند.

این موضوع را می‌توان به خوبی در مأموریت Shock and Awe مشاهده کرد. در این مأموریت شما باید همراهان هوش مصنوعی خود را قبل از این که بمت اتم منجر شود، از محل تخلیه کنید. یک تایمر نیز شمارش معکوس را انجام می‌دهد و شما باید قبل از زمان مقرر این کار را به پایان برسانید. اما هر چقدر هم که سریع باشید باز هم شکست خواهید خورد و این بمب اتم منفجر می‌شود و همه از جمله خود شما خواهید مرد.

در بخش چندنفره‌ی Modern Warfare شما می‌توانید از بین 3 کلاس موجود یکی را انتخاب کنید (به طور کلی در بازی 5 کلاس وجود دارد و 2 کلاس دیگر بعد از این که اندکی پیش روی کردید و سطحتان بالاتر رفت آزاد می‌شوند). هر یک از این کلاس‌ها تخصص منحصر به فردی دارند و آیتم‌ها و سلاح‌های هر کدام نیز متفاوت است. این ویژگی‌ها را در عناوین پیش از سال 2007 نیز دیده بودیم اما چیزی که این عنوان را متفاوت کرد سیستم perk بود. هر کلاس perk های از پیش تعیین شده و منحصر به فردی داشت که می‌توانستید با بازی کردن با آن کلاس این perk ها را آزاد کنید. این بدان معنی بود که شما با انتخاب یک سبک خاص بازی کردن می‌توانستید جوایزی را دریافت کنید که به شما اجازه می‌دادند راه‌های جدیدی را برای بهبود این سبک بازی پیش گیرید. همچنین با پیشروی در بازی می‌توانستید کلاس‌های شخصی سازی شده و دست ساز را آزاد کنید. این ویژگی به شما اجازه می‌داد که perk های کلاس‌های مختلفی را که پیش از این با آن‌ها بازی کرده بودید و لولشان را بالا برده بودید، با هم ترکیب کنید و کلاس جدیدی ایجاد کنید.

Modern Warfare

این سیستم جدید به شما انگیزه‌ی فراوانی برای ادامه‌ی بازی می‌داد. حتی اگر لذت رقابت منصفانه با دوستانتان را نیز در نظر نمی‌گرفتید، همین سیستم کافی بود تا شما را مدت‌ها درگیر بازی کند و برایتان سرگرمی ایجاد کند. این دقیقاً همان چیزی است که باعث می‌شود یک جامعه از طرفداران وفادار ایجاد شود که ماه‌ها یا حتی سال‌ها خود را درگیر یک بازی می‌کنند. بسیاری از عناوین شوتر از این سیستم perk الهام گرفتند و سعی کردند چیزهایی مشابه آن را در بازی خود پیاده سازی کنند. حتی مجموعه‌ی Medal of Honor هم که زمانی رقیب جدی Call of Duty بود در نسخه‌ی 2010 سعی کرد سیستم پیشرفت Modern Warfare را شبیه سازی کند. البته متأسفانه این بازی نتوانست موفقیت چندانی کسب کند. نسخه‌ی دیگری از آن هم در سال 2012 منتشر شد که تغییر خاصی در وضعیت این مجموعه ایجاد نکرد و از آن پس Medal of Honor به دست فراموشی سپرده شد. عنوان Battlefield: Bad Company 2 هم در سال 2010 از همین سیستم جایزه دهی بر اساس کلاس استفاده کرد. در نسخه‌های قبلی مجموعه‌ی Battlefield سیستم دیگری وجود داشت که در آن شما باید فقط سلاح‌ها و آیتم‌های جدید را آزاد می‌کردید. حتی Halo: Reach هم که شوتری کاملاً متفاوت است تصمیم گرفت از کلاس‌ها و آیتم‌های قابل شخصی سازی استفاده کند و آن را در بخش چندنفره‌ی مجموعه‌ی Halo بگنجاند.

در سال‌های اخیر با شرت گرفتن شوتر های تیمی و ژانر بتل رویال، این سیستم پیشرفت که Modern Warfare پایه گذاری کرده بود اندک اندک در حال خارج شدن از رده می‌باشد. امروزه حتی ورق برگشته است و مجموعه‌ی Call of Duty از این بازی‌ها تقلید می‌کند. در نسخه‌ی سال 2018 کالاف دیوتی یعنی Black Ops 4 حالت بتل رویال وجود داشت و سیستم پیشرفت در عناوین بتل رویال به گونه‌ای طراحی شده است که به گیمپلی هیچ ارتباطی ندارد. با وجود این که سیستم پیشرفت Modern Warfare اکنون تقریباً به دست فراموشی سپرده شده است اما این سیستم در واقع پایه و اساسی برای ایده‌هایی بود که منجر به ساخت شوتر های امروزی شدند. نمی‌توان گفت که چون نوآوری‌های Modern Warfare اکنون از بین رفته‌اند و دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند پس وجود یا عدم وجود آن‌ها هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌کرده. مطمئناً پیش از ساخت شوتر های امروزی این مرحله باید طی می‌شد. امروزه توسعه دهندگان می‌دانند که بازی آنلاینشان باید ویژگی‌هایی داشته باشد که بازیکنان را درگیر کنند و آن‌ها را مجبور کند ماه‌ها و سال‌ها به بازی ادامه دهند و Modern Warfare دقیقاً مثال بسیاری خوبی بود که توانست این کار را به خوبی انجام دهد. در آن زمان این بازی توانست با دادن جوایزی که به گیمپلی مربوط می‌شوند، به بازیکنان انگیزه دهد و آن‌ها را درگیر کند اما امروزه این کار به وسیله‌ی لوت باکس‌ها و آیتم‌های تزئینی انجام می‌شود.

Modern Warfare

شکی نیست که Call of Duty یکی از موفق‌ترین فرنچایز های صنعت گیم در کل تاریخ است. این بازی به قدری قدرتمند است که حتی وقتی یک نسخه‌ی افتضاح هم از آن منتشر می‌شود باز هم Call of Duty می‌تواند به حیاتش ادامه دهد و چند سال بعد به نظر می‌رسد که هیچ اتفاقی رخ نداده است. از زمان انتشار Modern Warfare تا کنون 11 نسخه‌ی دیگر از این مجموعه منتشر شده است. برخی از این نسخه‌های نتوانستند بازیکنان را راضی نگه دارند و برخی دیگر عملکرد خوبی داشتند. حتی برخی از چیزهایی که اکنون تبدیل به بخش اساسی و مهمی از این مجموعه شده‌اند؛ مانند زامبی‌ها، بعد از Modern Warfare به این مجموعه اضافه شدند. اما با این حال هنوز هم می‌توان این بازی را بهترین کالاف دیوتی به حساب آورد. تمام این نکات نشان از این دارد که با گذشت بیش از 10 سال از انتشار این بازی، نه تنها Modern Warfare یکی از مهم‌ترین عناوین سری Call of Duty است بلکه این عنوان جز یکی از تأثیرگذارترین و ماندگارترین عناوینی است که در بهترین سال‌های صنعت گیم در قرن 21 منتشر شده.

برای مطالعه سایر مقالات این مجموعه می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

رای بدهید!

0 1

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز مشخص شده اند *

شما می توانید از این ها استفاده کنید HTMLبرچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>