دنبال کردن افزودن به علاقه مندی
خانه » نقد و بررسی God’s Trigger | راک اند رول

نقد و بررسی God’s Trigger | راک اند رول

God’s Trigger

توسعه دهنده: One More Level

ناشر: Techland Publishing

پلتفرم: کامپیوتر، پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان

دانلود بازی برای PC

من عاشق بازی‌های مستقلم. وقتی می‌بینم که یک سازنده بیخیال جزئیات گرافیکی شده و بیشتر نبوغ و خلاقیت خود را بر روی طراحی مرحله صرف کرده، اشک شوق در چشمانم حلقه می‌زند. می‌دانید؟ احساس می‌کنم که بازی کامپیوتری بدین شکل معنا پیدا می‌کند. بیایید ما هم بیخیال جزئیات گرافیکی شویم. چطور است؟ بیایید فقط زیبایی بازی را در نظر بگیریم. بیایید از جزئیات بافت‌ها و نورپردازی‌های سنگین و نوین و …. دور شویم. رسالت عناوین کامپیوتری جلوه‌ی بصری نبوده و نیست و نخواهد بود. سرگرم شدن، شگفت زده شدن و …. هیچ‌گاه نیاز مند گرافیک نبوده و نیست و نخواهد بود. God’s Trigger از آن دسته بازیهاست که به “ساده و دوست داشتنی” مفهوم می‌دهد.

در طول بازی به مقوله‌ی اهمیت طراحی مرحله و سناریو سازی فکر می‌کردم. راستش را بخواهید، اول کار با یک دید کاملاً منفی به سمت گادز تریگر رفتم. با خودم گفتم:

خب یه بازی مزخرف دیگه که سعی داره ادای هاتلاین میامی رو در بیاره… اینم یه بازی درجه‌ی دوی دیگه مثل The Hong Kong Massacre که تا آخر نمیشه تحملش کرد و وسط بازی بیخیالش می‌شم و میرم آنیستالش می‌کنم.

وقتی بازی به اتمام رسید، از خودم بابت قضاوت زود به هنگام خجالت کشیدم. گادز تریگر چنین چیزی نبود. عنوان درجه دو که تنها به کپی کردن از فرمول هاتلاین میامی بسنده کرده و قصد داشته با مقداری خشونت مخاطب را هیجان زده کند؟ اصلاً فکرش را هم نکنید.

عمل کرد استدیو‌ی One More Level برای خلق یک بازی سرگرم کننده کاملاً تحسین برانگیز است. عنوانی که بتواند با گیم پلی و سناریو سازی متفاوت مخاطب خودش را سرگرم کند، باید مورد تقدیر قرار بگیرد. متاسفانه این روز‌ها چنین اتفاقی نمی‌افتد. هر چقدر هم که Dead Cell و Hollow Knight و Gris عرضه شود، باز هم مردم چشمشان دنبال نسخه‌ی جدید فلان بازی است. قصد بی احترامی به سلیقه‌های مختلف ندارم و این کار را به دور از شان و منزلت یک نویسنده می‌دانم. اما گاهی بی توجهی گیمر‌ها نسبت به این آثار، آزارم می‌دهد. همیشه نگران این هستم که مبادا این بی توجهی، سبب نابودی این گونه بازی‌ها شود. احتمالاً وقوع این رخداد، خداحافظی خیلی از ما با صنعت بازی‌های کامپیوتری خواهد بود… خداحافظی‌ای تلخ! بگذریم و به موضوع اصلی بپردازیم. از انتشار God’s Trigger مدت زمان زیادی می‌گذرد و شاید بسیاری از شما این عنوان را تجره کرده اید، بد نیست کمی راجع به خوبی و بدی‌های بازی گفت و گو کنیم؟ موافقید؟ اگر پاسختان مثبت بود که در ادامه همراه بنده و وب سایت نوین اسپات باشید.

God’s Trigger

به صورت کاملاً کلیشه‌ای نقد و بررسی را آغاز می‌کنم و اول از هر چیز به سراغ تجزیه و تحلیل داستان می‌روم. در طول بازی، سوالات بسیاری ار خودم پرسیدم اما یکی از آن‌ها بیش از هر مسئله‌ای بر روی مغزم راه می‌رفت. چرا نوشتن دیالوگ‌ها و روایت داستان را بر عهده‌ی یک کودک دو ساله گاشته اید؟ واقعاً حیف این بازی نبود؟ فکر نمی‌کردید اگر کمی (فقط یک ذره) بشتر به المان‌های ذکر شده اهمیت می‌دادید همه چیز بهتر می‌شد؟ دیالوگ‌ها، سکانس‌ها، نحوه‌ی روایت داستان افضاح است. حال بهم زن. تهوع آور. دیالوگ‌های بازی بدون شک شما را یاد فیلم‌های کوتاه کارگردان معروف این روز‌ها یعنی ایرج ملکی می‌اندازد. سکانس‌ها بدون هیچ پرداختی ساخته شده اند و گاهاً از شدت بد بودن، شما را به تعجب وا می‌دارند! اصلاً لازم نبود که روایت خاص و شاخ غول شکنی برای God’s Trigger تدارک دیده شود. ولی آیا این موضوع دلیلی بر سکانس‌های این چنینی است؟ بازی به هیچ وجه داستان محور نیست اما لازمه‌ی هر کمپنی یک روایت حداقل متوسط است شاید تنها نقطه ضعف بازی که جفت پا وسط صورت مخاطب کوبیده می‌شود، چنین مسئله‌ای باشد.

God’s Trigger

جودی و هری واقعاً باحال طراحی شده اند… مخصوصاً از لحاظ ظاهری

اصلا فکر نکنید که سوژه‌ی بازی مزخرف است. اتفاقاً سوژه‌ی بازی به دور از کلیشه (تا حدی) انتخاب شده. ولی این روایت است که نامناسب صورت می‌گیرد. خب به اندازه‌ی کافی درباره‌ی بدی‌های داستان صحبت کردم. انصاف نیست اگر همه چیز را یک طرفه جلو رویم. خلق دو پروتاگونیست باحال و کمیک گونه برای چنین بستر داستانی‌ای، یکی از نکته‌های مثبت بازی بود. جودی یک شیطان کله خر و بی اعصاب است و برای فرار از جهنم هر کاری می‌کند. از طرفی هری یک فرشته پر کنده و بی نواست که به دلایلی (در طول بازی متوجه خواهید شد) از بهشت رانده می‌شود. دنیا در شرف به پایان رسیدن می‌باشد و وظیفه‌ی شما نابود کردن چهار سوار آخر الزمان است. البته این سواره‌ها کمی با آن چه که در دارک سایدرز دیدیم، تفاوت دارند ولی به هر حال داستان هر دو بازی از روی یک منبع الهام گرفته شده. کم کم به جلو پیش روی می‌کنید و نهایتاً به راز‌های جدیدی پی می‌برید….

God’s Trigger

کم و بیش این تصویر را در بازی مشاهده خواهید کرد!

شخصیت پردازی جودی و هری به اندازه کافی خوب است. این دو (مخصوصاً جودی) از آن دسته کاراکتر‌هایی هستند که در فیلم‌های هالیوودی نقش “آدم خفنه” را بازی می‌کنند. خوش تیپ، خوش صورت، قدرتمند، همه چی تمام و … در حقیقت جو بازی چنین چیزی را مطالبه می‌کند. از این لحاظ هم God’s Trigger توانسته راضی کنده ظاهر شود. همان‌طور که گفتم، بازی اصلاً داستان محور نیست. ما هم تجزیه و تحلیل آن چنانی بر روی داستان و شخصیت‌ها و سکانس‌ها انجام نمی‌دهیم. در انتها جمع بندی برای روشن کردن تکلیف انجام می‌دهم. با وجود پروتاگونیست‌ها جذاب و سوژه‌ی خوب داستانی، بزرگ‌ترین نقطه ضعف God’s Trigger در روایت داستان و دیالوگ‌های به شدت ضعیف و سکانس‌ها کاملاً مصنوعی خلاصه می‌شود.

God’s Trigger

-ـ-

بدون هیچ شکی نبوغ و تدبیر توسعه دهندگان God’s Trigger در طراحی مرحله نمایان می‌شود. گیم پلی بازی زیبا کار شده. حتماً با مشاهده‌ی اسکرین شات‌ها و زاویه دوربین، متوجه شده اید که بازی الهامات بسیار از Hotline Miami گرفته. یک ضربه منجر به مرگ تو و یک ضربه منجر به مرگ دشمن می‌شود. تمرکز، دقت، سرعت عمل، مدیریت و … همه عوامل دخیل در پیروزی شما هستند. خب تا به اینجای کار را که در هاتلاین و عناوین مشابه دیده ایم. پس چه چیزی سبب می‌شود که God’s Trigger زا یک عنوان نوآورانه و لایق بدانیم؟ اینجاست که طراحی مرحله وارد عمل می‌شود. اینجاست که سناریو سازی‌های مختلف سبب رونق در روند و عدم خستگی بازی کننده خواهد شد. اینجاست که طراحی راضی کننده‌ی باس فایت‌ها، گادز تریگر را از یک عنوان “صرفاً الهام برداری” شده دور می‌کند.

God’s Trigger

ترکیب اکشن و پازل به همراه چالش و… تمام

فکر نکنید جودی و هری به سان هویج در گیم پلی قرار داده شده اند. هر کدام از آن‌ها قابلیت‌های متفاوت دارند (تفاوت واقعی) گاهی سازنده برای افزایش میزان تنوع ظاهری، پروتاگونیست‌های متعدد طراحی می‌کند. در God’s Trigger چنین خبر‌ی نیست. جودی از دور به دشمنان آسیب می‌زند. هری از نزدیک. سرعت آماده شدن حمله‌ی دوباره‌ی جودی نسبت به هری طولانی‌تر کار شده و بدین ترتیب بالانس زیبایی بین این دو پدید می‌آید. فکر نکنید که جودی را بر می‌دارید و از فاصله‌ی دور دشمنان را دانه به دانه می‌کشید! مواظب عواقب حملات اشتباه و یا زاویه بندی‌های غلط خود باشید. قسمت‌هایی از روند را ملزم به پیشروی با جودی هستید و برخی از موانع تنها توسط هری نابود می‌شوند. در اکثر بازی می‌توانید با یک پروتاگونیست پیشروی کنید ولی در برخی از موارد بازی شما را ملزم به تعویض می‌کند. همچنین شرایط و نحوه‌ی سنگر‌ها و چینش دشمنان به گونه‌ای طراحی شده که هر سکانس مبارزه، شما را دعوت به تفکر و تصمیم گیری برای سوییچ کردن بین جودی و هری می‌نماید. چنین مسئله‌ای خارق العاده است و کمتر کسی به آن توجه می‌کند.

God’s Trigger

پس از اتمام هر مرحله به شما رنکی اهدا می‌شود. هر چه بهتر بازی کنید، امتیاز تجربه‌ی بیشتری کسب می‌کنید و قابلیت‌های شخصیت‌های قصه‌ی ما را زودتر آزاد خواهید کرد. البته بدون باز و با خرید کردن قابلیت‌ها هم می‌توانید پیشروی کنید…

و اما برسیم به قابلیت شخصیت‌ها. همان‌طور که ذکر کردم، جودی یک شیطان فراری است و با شلاق خود قادر به نابود کردن دشمنان از راه دور می‌باشد. هری هم یک فرشته‌ی بال و پر کنده است که با شمشیر و سرعت بالا، به سمت دشمنان می‌خیزد و آن‌ها را به دو نیم تقسیم می‌کند. خب توسعه‌ دهندگان God’s Trigger قابلیت‌های بسیاری برای این دو در نظر گرفته اند. برای مثال جودی توانایی نفوذ در ذهن دشمنان را دارد. با بهتر بازی کردن و جمع آوری امتیاز تجربه، می‌توانید این قابلیت را آپگرید کنید. برای مثال با رسیدن به سطح ۲۰، قابلیت جدیدی برای شما باز می‌شود. از آن طرف با افزایش سطح، Perk های مختلفی (برای Skillها) هم آزاد می‌شوند که تا حدی کاربرد قابلیت‌های شما را تحت تاثیر قرار خواهند داد. برای مثال می‌توانید قابلیت نفوذ در ذهن جودی را با پرک انفجار دشمن در انتها تلفیق کنید. صد‌ها مدل و لِول مختلف برای امتحان کردن وجود دارند. چه هری و چه جودی، هر کدام دارای پرک‌های مختلف،‌ لِول‌های متفاوت، قابلیت های منحصر به فرد و … می‌باشند. خب این موارد به شدت عالی هستند اما یک جای کار می‌لنگد…

God’s Trigger

بدون هیچ آپگریدی می‌توانید بازی را به اتمام برسانید. یعنی تمام این مواردی که (به صورت بسیار خلاصه) توضیح دادم، کاملاً اختیاری هستند. بازی چالش آن چنانی برای شما ایجاد نمی‌کند که به فکر آپگرید درست و حسابی شخصیت‌ها باشید. آپگرید کنید و یا نکنید، فرقی به حال هیچ کس نمی‌کند. احساس می‌کنم که استفاده از این قابلیت‌های متفاوت، متعدد و دوست داشتنی علاوه بر سلیقه  به انگیزه نیاز دارد. شاید به ندرت این انگیزه در God’s Trigger یافت شود. جدا از پرک‌های هر قابلیت، پرک‌های شخصیت‌ها نیز وجود دارند که ویژگی‌های متفاوتی به هری و جودی اضافه می‌کنند. شما می‌توانید نسبت به روش و نحوه‌ی پیشروی در مراحل، این پرک‌ها را انتخاب کنید. این‌ها تماماً نکات مثبت گادز تریگر محسوب می‌شوند اما ملزم به استفاده از آن‌ها نیستید.

God’s Trigger

ایده‌ی تکه تکه کردن دشمنان به خوبی پیاده سازی شده. پس از این که لوکیشنی را از دشمنان پاک سازی کردید، نگاهی به اطرافتان اندازید. با صحنه‌ی‌های جالبی مواجه خواهید شد

استدیو‌ی One More Level را به خاطره طراحی خلاقانه‌ی مراحل ستایش می‌کنم. بازی به شدت متنوع و سناریو محور است. God’s Trigger یک کپی برداری دسته دو از هاتلاین میامی نیست. به هیچ وجه نمی‌توان چنین وصله‌ای را به بازی چسباند. واقعاً چه کسی می‌تواند این حد از تنوع را نادیده بگیرد؟ بگذارید قبل از شروع هر چیز بگویم، روند کلی بازی (کشتن دشمنان) با پازل‌ها و برخاً سناریو‌های مختلف (مثل نابود کردن یک دشمن با روش‌های مخصوص، آدرنالین راش‌های خفن! آبجکتیو‌های متفاوت) تلفیق شده و یک معجون خیلی خوشمزه را تشکیل داده. حال مقداری خامه (موارد مخفی، پرک‌های مختلف و …) به آن اضافه کنید و سپس آن را نوش جان کنید. ارزش تکرار بازی بالا نیست ولی در سطح خوبی قرار دارد. اگر جزو آن دسته گیمر‌هایی هستید که تا صد در صد بازی را کامل نکنید، بیخیال نمی‌شوید، ممکن است یکی دو باری گادز تریگر را تا انتها همراهی کنید.

God’s Trigger

رنگ بندی‌ها و طراحی‌های ظاهری (بر خلاف موسیقی متن) بسیار متنوع کار شده

علاوه بر طراحی مراحل قوی و منسجم، باس فایت‌های God’s Trigger هم از کیفیت خوبی بر خوردارند. سازنده واقعاً از پتانسیل این سبک استفاده کرده و باس فایت‌ها را تا حد ممکن خلاقانه طراحی کرده اند. برخی از آن‌ها دارای چند فاز مختلف هستند و برای نابود کردنشان نیاز به دقت و تمرکز بالایی دارید. سکانس مبارزه با War فوق العاده طراحی شده. این باس فایت از دو فاز تسکیل می‌شود و فاز اول آن بازی کن را به حل معمای ساده‌ای دعوت می‌نماید. شاید بتوان مبارزه با War را یکی از سکانس‌های طلایی بازی قلمداد کرد. می‌دانید، از نظر من هنر هشتم در چنین موضوعی نمود پیدا می‌کند. خلاقیت در ساخت. پیکره بندی مناسب، متنوع در بستر.

God’s Trigger

نمونه‌ای از یک سناریو سازی باحال. در طول مرحله مجبورید با این کرم خاکی کم خطر! هم دست و پنجه نرم کنید.

به عنوان جمع بندی برای این بخش باید خدمتتان عرض کنم که نقطه‌ی قوت اصلی God’s Trigger، خلاقیت و تنوع در سناریو سازی،‌ طراحی مرحله، پازل‌های جالب، باس فایت‌های عجیب و دوست داشتنی! می‌باشد. از استدیو‌ی One More Level برای تلاششان تشکر می‌کنم. ای کاش در جایگاهی بودم که برای تشکر، بازی را به صورت اصل خریداری کنم….

خشونت، یکی از ارکان بازیست. خون پاشیده شده هنگام کشته شدن دشمنان، حس اصابت شمشیر هری و یا زنجیر جودی را القا می‌کند. دشمنان به سرعت در میان راهرو‌های برخاً پیچ در پیچ بازی دنبالتان می‌کنند و به محض دیدن شما… تق… کشته می‌شوید. این رنگ قرمز، جلوه‌ی خاصی به بازی داده و زمانی که با نت‌های موسیقی راک همراه می‌شود، یقه‌ی مخاطب را می‌گیرد و او را به درون بازی می‌کشد. هوش مصنوعی حریفانتان هم راضی کننده کار شده.با این وجود، در بسیاری از مواقع می‌توانید دشمنان را دور مپ بچرخانید و با شیوه‌های نا جوانمردانه دخلشان را بیاورید.

موسیقی متن بازی واقعاً جای کار بیشتری داشت. البته المان مذکور در ابتدا زیبا به نظر می‌رسد اما با پیشروی در گیم پلی، بدجوری روی مغز و اعصابتان می‌رود. من که تریجیح دادم خودم در هر مرحله موسیقی پخش کنم. به شما هم همین پیشنهاد را می‌دهم.  در مورد صداگذاری شخصیت‌‌ها ترجیح می دهم سکوت کنم. اگرچه این کار بی نقص انجام شده، اما به لطف دیالوگ‌های مزخرف و افتضاح و حال بهم زن God’s Trigger ، ترجیح می‌دهید گوش‌هایتان را موقع صحبت شخصیت‌ها بگیرید. و اما برسیم به جلوه‌های بصری. اگر نگاهی به اسکرین شات‌های بازی انداخته باشید، صد در صد با سبک و سیاق گرافیکی بازی آشنا هستید. این گرافیک برای یک بازی مستقل جمع و جور که با قیمت کمی به فروش می‌رسد، خیلی هم عالیست. بافت‌ها از کیفیت نسبتاً خوبی برخوردار هستند. از همه چیز مهم‌تر، God’s Trigger زیباست. آیا این کافی نیست؟ بازی چشمان شما را نوازش می‌دهد. طرح‌های کارتونی میان هر چپتر شما را به نمایشگر خیره می‌کند. رنگ بندی‌ها و تضادها، بازگوی جو و فضای گادز تریگر هستند. چه انتظاری دارید؟ همه چیز محیا شده تا وارد دنیای هیجان انگیز، دوست داشتنی، کمیک گونه ولی کوتاه گادز تریگر شوید.

God’s Trigger

Adrenalin Rush

بازی‌های مستقل را دوست داشتم، دارم و خواهم داشت. عناوین کم خرجی که همیشه با نوآوری‌هایشان توانسته اند به هنر هشتم معنا دهند. عناوینی که بدون تبلیغات میلیون دلاری و بودجه‌های هنگفت ساخته می‌شوند و انتشار می‌یابند. کمتر هم در مرکز توجه قرار می‌گیرند. اما همیشه من و شمایی وجود دارد که دوستشان بداریم و قسمتی کوچکی از حافظه‌ی پلتفرم خود را برای ذخیره‌ی بازی، محفوظ نگاه داریم. اگر از هاتلاین میامی لذت بردید، خود را از تجربه‌ی God’s Trigger محروم نکنید. قدر بازی‌های مستقل را هم بیشتر بدانید. با تشکر!

برای کسب اطلاعات بیشتر از عنوان مذکور به پروفایل بازی مراجعه فرمایید.

جمع بندی
اگر God’s Trigger را به چشم هاتلاین میامی‌ دیگری نگاه کنید، به خلاقیت سازنده برای ساخت مراحل جذاب، سناریو‌های فوق العاده، پازل‌های گوناگون، باس فایت‌های بی نظیر و .... توهین بزرگی کرده اید. برای چند ساعتی خودتان را از دنیای بازی‌های AAA جدا سازید و به دستان گادز تریگر بسپارید. مطمئن باشید که پشیمان نخواهید شد.
نقاط قوت
  • طراحی مرحله‌ی متفاوت
  • شخصیت‌های جالب و قابلیت‌های بسیار
  • روند متنوع و سناریو‌های مختلف برای هر مرحله
  • باس فایت‌های خوش ساخت
نقاط ضعف
  • پلات حال بهم زن. دیالوگ‌های نا پخته و خشک و کودکانه
  • موسیقی متن تکراری
8.7
عالی

رای بدهید!

1 0

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز مشخص شده اند *

شما می توانید از این ها استفاده کنید HTMLبرچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

رمز فراموش شده

لطفا نام کاربری یا آدرس ایمیل خود را وارد نمایید. شما یک لینک برای ایجاد یک رمز عبور جدید از طریق ایمیل دریافت خواهید کرد.