تم تیره

اقتباسی نصفه و نیمه | نقد و بررسی بازی Call of Cthulhu

Call of Cthulhu

سازنده: Cyanide

ناشر: Focus Home Interactive

پلتفرم‌ها: کامپیوتر، پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان

ژانر: نقش آفرینی، ترسناک و بقا

دانلود: برای کامپیوتر از طریق این لینک

«هاوارد فیلیپس لاورکرافت» بدون شک یکی از تاثیرگذارترین نویسندگان ادبی ژانر وحشت و فانتزی به حساب می‌آید. نویسنده‌ای که به لطف قلم فوق‌العاده خویش توانست شماری از برترین آثار ادبی جهان معاصر را خلق نماید و نام خود را بعنوان پایه‌گذار سبک موسوم به «وحشت لاوکرافتی» ثبت نماید. تاکید لاورکرافت در داستان‌های خود بر روی تلفیق نمودن واقعیت و خیال است و بسیاری از چیزهایی که او در داستان‌هایش آن‌ها را ترسناک توصیف می‌کند در واقع ذهنیتی است که مخاطب از ماهیتی به اسم «ترس» می‌سازد.

وقتی در عقاید لاورکرافت کنکاش می‌کنیم شاهد آنیم که وی یکی از منتقدان جدی ساختارها و جنبش‌هایی بود که با نام «روشنگری» در جهان غرب به راه می‌افتاد. جهان در تصور لاورکرافت قابل درک توسط انسان نیست و ما همگی موجوداتی هستیم که همواره سلامت روانی‌مان را در زندگی به خطر می‌اندازیم. داستان‌های لاورکرافت بازتاب دهنده سبک موسوم به «وحشت کیهانی» هستند. مخاطب این داستان‌ها با شخصیت‌هایی مواجه است که نشانه‌هایی از اختلالات روانی و عصبی در آن‌ها دیده می‌شود. شخصیت‌هایی که او از آن‌ها قهرمان می‌سازد انسان‌هایی معمولی و بدون قدرت‌های خارق‌العاده هستند که درگیر مسائل پیچیده روحی، روانی و اجتماعی می‌شوند. تاثیر این شخصیت در سبک وحشت به قدری بالاست که بسیاری از منتقدان بعد از خواندن آثاری از وی مثل «گور»، «ستاره قطبی» و «خانه متروک»، نام او را در کنار «ادگار آلن پو» آوردند که یکی از تاثیرگذاران بی‌چون و چرای ادبیات بین الملل بوده است. در ادامه همراه وبسایت نوین اسپات با نقد و بررسی بازی Call of Cthulhu باشید.

داستان بازی Call of Cthulhu

داستان موسوم به Call of Cthulhu یا ندای سیتالهو این شخص دستمایه آثار کوچک و بزرگ بسیاری بوده است. استودیو بازیسازی Focus Home Entertainment با کمک استودیو Cyanide در جدیدترین اقدام خود اقتباسی از این بازی به عمل آورده که چند روزیست در دسترس عموم قرار گرفته است. این بازی که با حفظ ساختار کتاب اصلی ساخته شده، روایتگر ماجراجویی‌های کارآگاهیست که به مشکلات روحی و روانی بسیار مبتلاست. وجود نام لاورکرافت در پای یک اثر، صرف نظر از اینکه یک اقتباس ادبی، سینمایی یا سرگرمی است به خودی خود کافیست تا متوجه شویم با یک عنوان درجه یک از لحاظ غنای داستانی مواجهیم.

اختصاصی نوین اسپات

داستان Call of Cthulhu درباره یکی از کارآگاهان ایستگاه پلیس «ونت ورث» شهر بوستون به اسم «اوارد پیرس» است. ادوارد کهنه‌سربازی از جنگ جهانی است که با اختلالات روانی از جمله بی‌خوابی، روان‌پریشی و فوبیاهای مختلف دست و پنجه نرم می‌کند و برای آرامش خود به سراغ استعمال مواد مخدر و مسکن قوی رفته است. او که ماه هاست هیچ پرونده موفقی نداشته برای از دست ندادن شغل خود قبول می‌کند تا پرونده یک قتل خانوادگی را بررسی کند. در یکی از روزهای کاری، شخصی به او سر می‌زند و از وی می‌خواهد آبروی لکه‌دار شده‌ی دخترش را پاک کند، چرا که پلیس بعد از تحقیقات بسیار حدس زده که دختر این مرد که «سارا هاوکینز» نام دارد، خانواده آقای هاوکینز را به قتل رسانده است.

ادوارد پیرس که راهی برایش باقی نمانده از سر ناچاری پرونده را قبول می‌کند و این شروعی بر ماجراجویی‌های دیوانه‌وار کارآگاه پلیسی است که خود فاصله زیادی تا جنون ندارد. ادوارد متوجه می‌شود که برای رسیدگی به پرونده قتل مذکور باید راهی جزیره‌ای واقع در نزدیکی بستون شود و در آن‌جا آخرین شواهد گزارش شده توسط پلیس را بررسی نماید. در گزارش پلیس چنین ذکر شده که سارا هاوکینز به دلیل سهل‌انگاری، عمارت موسوم به «سیتالهو» این جزیره را که محل سکونت خانواده هاوکینز بوده به آتش کشیده است. ادوارد بعد از پرس و جو از چند نفر متوجه می‌شود که ماجرا بسیار پیچیده‌تر از این حرف هاست و رازی بسیار مخوف در پس قتل این خانواده نهفته است.

داستان Call of Cthulhu جزئیات بسیار دارد. درباره برخی از دیالوگ‌ها و اتفاقاتی که ریشه در مکاتب فکری مختلف دارند و در بازی به آن‌ها اشاره می‌شود می‌توان ساعت‌ها به بحث و گفتگو نشست. جزیره‌ای که ادوارد پیرس در آن پیاده شده، عملاً مصداق و تمثیلی از جهان است که در آن ذهن اکثریت، توسط سیاست عده‌ای اقلیت کنترل می‌شود؛ آنچنان که وقتی پای صحبت بسیاری از NPC های درون بازی می‌نشینیم، هیچ چیزی از خودشان ندارند و مدام از دلبستگی‌هایشان در دنیایی که به ماهیگیری خلاصه شده صحبت می‌کنند. بزرگترین آرزوی مردم جزیره آنست که وضعیت دریا مساعد شود و بتوانند دوباره به سراغ شکار کوسه‌ها بروند. سازنده به جای اشاره به ماهی‌های دیگر، درست به مانند سرنخ‌هایی که لاورکرافت در داستان اصلی داده، از مردمانی سخن می‌گوید که از میان این همه ماهی، کوسه را جهت صید برگزیده‌اند. صحبت درباره اینکه کوسه می‌تواند نماد و استعاره از چه چیزهایی باشد را به وقت دیگری موکول می‌کنیم و بیشتر به سراغ ماهیت اصلی داستان بازی می‌رویم.

اختصاصی نوین اسپات

شخصیت اصلی داستان فردی با افکار پریشان است که برای آرام کردن خود همیشه آپشن‌هایی از جمله سیگارکشیدن و یا مصرف نوشیدنی‌های سنگین را مد نظر قرار می‌دهد، اما استفاده از این مواد در اختیار گیمر می‌باشد. ادوارد پیرسی که صحبتش را می‌کنیم، یک «زبان‌باز» به تمام عیار است و تقریباً در هیچکدام از گفتگوها با NPC ها کم نمی‌آورد و همین مسئله باعث شده تا هرگز تعاملات گیمر با کارکترهای فرعی بازی خسته‌کننده و تکراری نشود. نحوه روایت داستان به گونه‌ایست که گیمر باید به حرف‌ شخصیت‌های دیگر گوش دهد و در مقام یک کارآگاه از آن‌ها سوالاتی بپرسد تا بخشی از پازل پیچیده بازی حل شود.

پلات توئیست یا همان پیچش داستانی مسئله دیگریست که بازی Call of Cthulhu به خوبی آن را به نمایش می‌گذارد. به جز شخصیت‌های فرعی که خیلی زود فراموش می‌شوند، تقریباً هرکسی که در بازی مقابل‌تان قرار می‌گیرد مشکوک به انجام فعالیتی مرموز درون جزیره است. این مسئله باعث شده تا نتوانید به هیچ یک از افراد حاضر در جزیره اعتماد کنید و عملاً با دسته‌ای از شخصیت‌های خاکستری مواجه هستید. دوستانی که در اطراف‌تان هستند به یکباره از پشت خنجر زده و تبدیل به دشمن‌تان خواهند شد. شخصیت‌پردازی بازی در این اثر، استاندارد بسیار بالایی را به نمایش گذاشته که با وجود اول‌شخص بودن، توانایی رقابت با آثار اول شخص ترسناک دیگری چون Resident Evil 7 را دارد. اگرچه این بازی را نمی‌توان دقیقاً متعلق به ژانر ترسناک دانست، اما اتمسفر مخوفی که عمدتاً با فضای مه آلود تزئین شده به مخاطب این احساس را تلقین می‌کند که با یک بازی ترسناک مواجه است. فضاسازی و تم بازی خاکستریست و با وجود آنکه در جزیره‌ای مسکونی به سر می‌برید، این احساس به سراغ‌تان می‌آید که در جزیره تنها هستید و هیچکس دوست ندارد شما را در آنجا ببیند.

اختصاصی نوین اسپات

با تمام این تفاسیر، بخش داستانی Call of Cthulhu نمره کامل دریافت نخواهد کرد و علتش آنست که بعضاً در بازی اتفاقای می‌افتد که پاسخ مشخصی به آن‌ها داده نمی‌شود و بازی در بسیاری از مواقع فرض را بر آن نهاده که گیمر با داستان اصلی Call of Cthulhu آشناست و قبلاً کتاب مذکور را خوانده است؛ اما برای بسیاری از گیمرها، تجربه این اثر که بعنوان اولین دریچه به سوی افکار لاورکرافت است، بسیاری از سوالات بی‌جواب باقی می‌مانند، اما با این حال یک نکته بسیار مثبت بازی آنست که سعی کرده تا جای ممکن اثری باشد که در زیر سایه داستان قرار نگرفته و تا حد زیادی مستقل از آن چیزیست که لاورکرافت خلق کرده است.

گیم‌پلی،گرافیک، صداگذاری

بازی Call of Cthulhu اثری اول‌شخص است که به مانند آثاری چون Outlast و Resident Evil 7 بهترین راه شما به هنگام مواجه شدن با دشمنان فرار کردن است. شما در طول بازی عمدتاً وقت‌تان را صرف پیدا کردن سرنخ‌های مختلف خواهید کرد و در مواقع کوتاهی باید از دست دشمنان فرار کنید و از گزندشان به پناهگاهی بگریزید، چرا که با وجود کهنه‌سرباز بودن ادوارد پیرس، عملاً هیچ سیستم مبارزه‌ای برایش تعریف نشده است و تنها توانایی‌ مفیدی که به جز راه رفتن و دویدن می‌توان برای وی متصور شد، توانایی حمل فندک و فانوس است.

اختصاصی نوین اسپات

بازی از گیمر نمی‌خواهد که به مبارزه و کشت و کشتارهای رایج در Resident Evil7 فکر کند و به یمن فریم‌ریت بالای بازی در بخش‌های مختلف تمام تمرکز گیمر معطوف به داستان بازی خواهد شد. بابت این مسئله باید به سازنده تبریک گفت، چرا که گیم‌پلی در خدمت داستان بازیست و سازنده سعی کرده تا جای ممکن گیم‌پلی ساده‌ای برای بازی طراحی نماید تا گیمر بتواند از پس داستان پیچیده بازی بر بیاید. با این وجود، آنچه در Call of Cthulhu تحت عنوان گیم‌پلی معرفی شده بسیار پیش پا افتاده و ساده است. سادگی گیم‌پلی به قدری بالاست که عملاً هیچ چالشی جز راه رفتن یا دویدن پیش روی گیمر قرار ندارد و شما صرفاً مشغول به بازی کردن داستانی هستید که لاورکرافت نوشته، گویی که استودیو Cyanide هیچ چیزی از خود برای ارائه ندارد و تنها کاری که کرده، داستان لاورکرافت را تبدیل به یک اثر ویدئویی کرده است.

در این بازی مواقعی وجود دارند ادوارد پیرس باید قفل برخی درها را بگشاید. در کمال ناباوری مشاهده می‌شود که بسیاری از تلاش‌های ادوارد برای باز کردن قفل درها بوسیله سنجاق بیهوده خواهد بود و گیمر باید به هنگام رویارویی با یک در بسته، به دنبال کلید باشد. شاید سوال اساسی گیمر به هنگام دیدن چنین لحظاتی این باشد که هدف سازنده از ساخت چنین لحظاتی چه بوده است. یک نکته بسیار جالب و مثبت بازی آن است که در طول گیم‌پلی لحظاتی وجود دارند که گیمر باید برخی اتفاقات را بازسازی نماید. ادوارد پیرس با دقت در برخی لوکیشن‌ها فرضیات خود را به چشم می‌بیند و همین مسئله در حل برخی مسائل بازی به گیمر کمک می‌کند و داستان بازی از زوایای بیشتری مورد کنکاش قرار می‌گیرد.

اختصاصی نوین اسپات

با توجه به بودجه پائین بازی، نباید انتظار گرافیک خیره‌کننده‌ای از Call of Cthulhu داشته باشید. سازنده در بسیاری از لحظات بازی جهت خلق اتمسفری ترسناک، به سراغ افکت‌های مختلفی از مه و دود رفته است و با اینکار خود خواسته به نوعی، فضای سرد و مخوف داستان‌های جنایی رمان هایی نظیر آنچه «سر آرتور کانن دویل» و «آگاتا کریستی» خلق کردند را به گیمر نشان دهد. نکته مثبت بخش گرافیکی بازی به طراحی لوکیشن‌های آن بر می‌گردد.

سازنده با استفاده از ترکیب‌بندی مناسب توانسته به خوبی از پس نیازهای داستان بازی بر بیاید و محیط‌ها را آنطور که داستان بازی می‌طلبد طراحی کند. بازی در بالاترین تنظیمات نیز، فریم قابل قبولی دارد و در خصوص بخش گرافیکی بازی می‌توان چنین بیان کرد که سازنده تمام تلاش خود را به کار بسته تا گرافیکی را ارائه نماید که در خدمت داستان بازی است. نمای بازی اول شخص است و همین مسئله باعث شده سازنده خیالش از بابت پرداختن به انیمیشن‌های ادوارد پیرس راحت باشد. انیمیشن‌های زیادی برای او طراحی نشده است، اما لحظاتی که ادوارد دچار فوبیاهای مختلف می‌شود به زیبایی‌ هرچه تمام‌تر طراحی شده‌اند.

اختصاصی نوین اسپات

ادوارد دو فوبیای اساسی دارد که نقش مهمی در گیم‌پلی دارند. اولی ترس از محیط‌های تنگ است و دیگری ترس از محیط‌های تاریک که به لطف طراحی گرافیکی بسیار خوب بازی احساس درستی را به گیمر منتقل کرده‌اند. نکته مثبت دیگر بازی که باید به آن اشاره کرد، موسیقی و صداگذاری بازیست. استفاده از سازهای زهی و ارکستر برای خلق نغمات موسیقیایی بازی به بهترین شکل ممکن صورت گرفته است و باید به تیم نوازندگان بازی بابت خلق چنین قطعات ترسناک و دلهره‌آوری تبریک گفت. صداگذاری بازی مخصوصاً آنجا که باید از یک تیمارستان فرار کنید، به اوج استانداردهای نسل فعلی می‌رسد و یک کلاس درس فوق العاده برای بازیسازانی است که عناوین‌شان درون‌مایه‌ای روانشناسانه دارند و باید به کوچکترین اصوات نیز توجه کنند.

جمع بندی؛ بازی Call of Cthulhu آنچنان که باید ترسناک نیست

بازی Call of Cthulhu، اثری نیست که بتوان آن را در دسته بازی‌های ترسناک قرار داد ولی بدون شک عنوانیست که گیمر را درگیر خود می‌کند. از این رو می‌توان آن را اثری ماجراجویانه دانست که در بعضی لحظاتش ترس و دلهره‌ای بسیار خفیف به تصویر کشیده می‌شود. مسئله‌ای که از بازی یک اثر موفق می‌سازد ولی از آنجا که داستان Call of Cthulhu در شمار آثار ترسناک قرار می‌گیرد، نمی‌توان بازی مذکور را اقتباسی موفق از آن داستان به حساب آورد. در صورتی که مایل به مشاهده سایر اخبار مربوط به این بازی هستید می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

7
خوب

نقاط قوت

  • داستان عالی و روایت بسیار خوب
  • شخصیت پردازی دقیق
  • اتمسفر و فضاسازی مناسب
  • موسیقی متن به‌یاد ماندنی

نقاط ضعف

  • گیمپلی خطی و نخ‌نما شده
  • انیمیشن‌های کم
  • NPC های شبیه به هم
  • عدم پاسخ به بعضی سوالات گیمر
5 گیم‌پلی
8.5 داستان
6 گرافیک
8.5 موسیقی و صداگذاری
محمد

The most monstrous monster is the monster with noble feelings -Fyodor Dostoyevsky

ارسال دیدگاه