خانه » ۸ روز با Gaming | روز پنجم | ظهور سی دی خورها

۸ روز با Gaming | روز پنجم | ظهور سی دی خورها

در پنجمین روز در این سری از مقالات به بررسی ظهور کنسول‌های دارای سی دی رام خواهیم پرداخت. در ادامه همراه نوین اسپات باشید. کنسول PlayStation از پایه گذاران نسل خودش و حتی نسل های بعدی بود. امکاناتی از قبیل پشتیبانی CD-ROM، پشتیبانی از پخش مالتی مدیا و همچنین رسیدن به رکورد فروش بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه کنسول تا آن زمان! در آن طرف اما Sega Genesis در رقابت با نینتندو شکست خورده بود.

در کنسول نینتندو فقدان بازی های خوب وجود نداشت و عناوین جذابی چون Mario ۶۴ ،Super Smash Bros، Legend of Zelda به چشم می خوردند. اما تمام این بازی ها توسط نینتندو تولید شده بود و عدم حضور کمپانی های خارجی به شدت احساس می شد. در سمت سونی، کنسول PlayStation بهترین انتخاب برای توسعه دهندگان بود و البته بازی‌های ساخته شده توسط سونی نیز عناوین بسیار جذابی بودند. یکی از دلایل اصلی محبوبیت بازی‌های PlayStation وجود سخت افزار مناسب آن بود. البته در یک مقاسه ساده کنسول Nintendo 64 سخت افزار قوی‌تری نسبت به آن داشت. توان پردازشی ۱۰۰MHz MIPS R4000 مربوط به N64 در مقایسه با ۳۰MHz MIPS R3000 مربوط به PlayStation. کنسول N64 از لحاظ پردازش گرافیکی نیز بسیار خوب بود و تمامی اینها مزیت‌ها و برتری آن را نسبت به PS1 تایید می کرد. اما نینتندو هنگام عرضه N64 اشتباهی بزرگ مرتکب شد. همانطور که قبل‌تر هم اشاره شد کمپانی نینتندو بعد از شکست Sega CD تصمیم گرفت از افزونه سی دی در کنسول خود استفاده نکند. اما نکته اینجا بود که دلیل شکست Sega CD بخاطر نبود عنواین و بازی‌های جذاب بود و نه صرفا بخاطر استفاده از دیسک. اما در هر حال نینتندو ترجیح داد در ساخت Nintendo 64 از کارتریج استفاده نماید.

کنسول های سی دی خور

تصویری از کنسول Nintendo 64

فرصتی که Sony بخوبی از آن استفاده کرد و توانست به لطف تکنولوژی نو ظهور سی دی، بازی هایی با گرافیک بهتر، داستان طولانی تر، ویدئو ها و ترکیب صدای کاربر پسند تری ارائه کند. ظرفیت ۷۰۰ مگابایتی CD ها در مقابل کارتریج های ۱۰۰ مگابایتی خبر از شکست N64 در این مورد می داد. تنها مزیت کارتریج ها در مقایسه با CD ها این بود که زمان انتظار لودینگ ها در کارتریج به دلیل استفاده از تکنولوژی RAM به مراتب کمتر از دیسک بود. بطور کلی عملکرد و بازی های هر دو کنسول فوق العاده بود و هر دوی آنها به سرعت تبدیل به محبوب ترین کنسول های زمان خود شدند. پس از پرداختن به ‘خوب ها’ حال بیایید کمی در مورد ‘بد ها’ صحبت کنیم!

کنسول های سی دی خور

تصویری از کنسول Atari Jaguar

Jaguar آخرین نسل از سری کنسول های آتاری بود که با هدف جبران کردن مشکلات دهه ۸۰ به بازار آمده بود. آتاری جگوار مجهز به توان پردازشی ۶۴ بیتی بود و احتمالا آتاری تصور می‌کرد مقوله ‘بیت’ ها هنوز هم در موفقیت کنسول دخیل است. گرچه به عقیده عده ای، جگوار واقعا یک سیستم ۶۴ بیت نبود اما این کنسول با شعار ‘Do the Math’ تحت عنوان ۶۴ بیتی وارد بازار شد.

کنسول های سی دی خور

اما جگوار در زمینه بازی اصلا موفق نبود. جزئیات بصری کم و گرافیک نه چندان مناسب، صداگذاری های بد، نبود موسقی های محیطی و ناخوشایند بودن کنترل بازی ها همه و همه مشکلاتی بودند که Jaguar از آن رنج می برد. اما خود خواهی آتاری چیزی بود که تحمل این شرایط را سخت تر می کرد. آنها نه تنها فکر می‌کردند جگوار نسبت به هم نسلی های خود برتری کامل دارد، بلکه در زمان معرفی PlayStation اعلام کردند که این سیستم هرگز نمی تواند قیمتی کمتر از ۷۰۰ دلار داشته باشد و اگر سونی قیمت آن را کمتر از این عدد اعلام کند از آنها شکایت خواهد کرد! سونی اما کنسول PlayStation خود را با قیمت ۳۰۰ دلار عرضه کرد و آتاری مجبور شد حرف خود را پس گرفته و سکوت اختیار کند. بدین سان Atari Jaguar به سمت تاریکی سقوط کرد و سبب شد کمپانی آتاری برای همیشه از صنعت تولید کنسول خداحافظی کند. البته آتاری افزونه سی دی را برای جگوار عرضه نمود اما به دلیل قیمت بالا و عدم محبوبیت و موفقیت کنسول، به سرنوشت Sega CD دچار شد. کمپانی Sega برگ برنده خودش را برای نسل پنجم رو کرد : کنسول Sega Saturn

کنسول های سی دی خور

کنسول Sega Saturn

سگا Saturn در نوع خودش کنسول عجیبی بود. امکاناتی از قبیل سی دی رام و همچنین شکافی برای کارتریج و یا افزایش مقدار RAM. بطور کلی ایده، طراحی و ساخت کنسول بد نبود. در واقع Saturn کنسولی با قابلیت Upgrade شدن معرفی کرده بود. مشکل اساسی این کنسول به معماری سخت افزاری آن بر می‌گشت. سگا Saturn از ۲ عدد CPU با معماری ۳۲ بیتی بصورت موازی استفاده می کرد. و به همین دلیل هر دو CPU بطور همزمان قابلیت دستیابی به حافظه RAM را نداشتند. بنابراین منغعت خاصی از استفاده موازی آنها به دست نمی آمد. از طرفی این مدلِ پیچیده سخت افزاری، کار را برای برنامه نویسان و بازی سازان سخت تر می کرد. البته Saturn دارای بازی های جذابی نیز بود و تجربه تلخ Jaguar را تکرار نکرد. اما هرگز نتوانست هم ردیف PlayStation و Nintendo 64 باشد. در پایان این نسل Sony از شکستن رکورد فروش ۱۰۰ میلیونی خود راضی نبود و Sega نیز هنوز برای نسل بعدی حرفایی برای گفتن داشت. شرکت Nintendo هم از شکست کارتریج ها و عدم استفاده از دیسک های نوری درس گرفته بود. پس باید منتظر رقیب سر سخت نسل بعد باشیم.

با نوین اسپات همراه باشید در روز ششم از نقد و بررسی کنسول‌های بازی تاریخ. همچنین برای مشاهده مقالات سایر روزها می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

نوشته شده توسط
i wont live forever, so its now or never

رای بدهید!

2 0

۱ دیدگاه

  1. 👍

    1+
    پاسخ

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز مشخص شده اند *

شما می توانید از این ها استفاده کنید HTMLبرچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

رمز فراموش شده

لطفا نام کاربری یا آدرس ایمیل خود را وارد نمایید. شما یک لینک برای ایجاد یک رمز عبور جدید از طریق ایمیل دریافت خواهید کرد.